Në Erzurum, Turqi, një kafene është bërë një pikë takimi për breza që janë rritur duke luajtur shah, duke forcuar miqësitë dhe duke mbajtur gjallë një traditë që po shuhet, raporton Anadolu.

E vendosur në lagjen Rabiana të lagjes qendrore Yakutiye, kjo kafene modeste ka bashkuar entuziastët e shahut nën një çati që kur hapi dyert e saj.

Klientët e rregullt, kryesisht mbi 50-vjeç, mblidhen në tavolina që nga mëngjesi i hershëm, duke i rregulluar gurët me aftësi mjeshtërore.

Kafeneja nuk ka të bëjë vetëm me lojën e shahut; ka të bëjë me rijetimin e kujtimeve dhe forcimin e miqësive. Spektatorët që ulen pranë lojtarëve ndonjëherë ngazëllehen dhe komentojnë lëvizjet, duke shtuar një atmosferë të gjallë dhe miqësore përtej heshtjes së zakonshme të kafenesë.

Shumë nga lojtarët mjeshtër, të cilët mësuan shah në fëmijërinë e tyre, pasqyrojnë vite përvoje në tabelë ndërsa pinë çajin e tyre. Në këtë mjedis, ku biseda dhe kalimi i kohës së bashku janë po aq të rëndësishme sa fitorja, ditët kalojnë shpejt.

Tradita e lojës së shahut në kafene, që mban gjurmë të së kaluarës së qytetit, vazhdon në këtë lokal të vogël. Këto takime, të cilat mprehin mendjen dhe bashkojnë njerëzit, tërheqin vëmendjen e atyre që i shohin në Erzurum.

- "Ndonjëherë tensionet rriten. Ne menjëherë e qetësojmë atmosferën duke ofruar një filxhan çaj"

Pronari i kafenesë, Melik Sahin, tha se të luash shah në kafene është një traditë e vjetër dhe se ai e ka vazhduar këtë traditë në kafenenë e tij, të cilën e hapi 15 vjet më parë.

"Përveç shahut, ka edhe nga ata që luajnë shumë mirë damën. Gjyshërit tanë, të cilët janë 75-vjeç, luajnë. Nuk mendoj se të rinjtë do të luajnë kaq mirë. Unë vij këtu çdo mëngjes në orën 7:30. Shahistët mbërrijnë rreth orës 10:00. Ata luajnë këtu deri në orën 17:00. Ditët tona kalojnë kështu. Të gjithë këtu dinë të luajnë shah. Ka edhe spektatorë. Ndonjëherë spektatorët ndërhyjnë në lojë. Nuk ka sherre apo diçka të tillë. Ndonjëherë tensionet rriten. Ne menjëherë e qetësojmë situatën duke ofruar çaj. Në Erzurum, turnetë e shahut organizoheshin më parë në kafene. Tani të gjitha janë shpërndarë. Kafeja jonë është e vetmja që ka mbetur si përfaqësuesja e fundit e kësaj tradite. Ky është i vetmi vend në Erzurum që organizon lojëra për kaq shumë njerëz".

Duke deklaruar se ai vetë është një shahist i mirë, Sahin vuri në dukje se numri i vizitorëve është më i ulët në muajt e dimrit për shkak të rrugëve të mbyllura, por rritet ndjeshëm në verë.

- "Ne jemi këtu në çdo orë përveç kohës së namazit"

Muhlis Ates, një lojtar shahu dhe klient i rregullt në kafene, tha: "Kam luajtur shah për 50 vjet. Ky është vendi ynë. Ne jemi këtu në çdo orë përveç kohës së namazit. Kur fillon thirrja për namaz, të gjithë shkojnë të falen, pastaj kthehen pas namazit".

Efendi Ozel shpjegoi se ata luanin shah në fshat shumë kohë më parë, dhe pasi u zhvendosën në qendër të qytetit, ata vazhduan të luanin në kafene, duke thënë: "Në dimër, është ftohtë dhe mërzitemi duke qëndruar në shtëpi. Ne vijmë këtu për të luajtur shah".