Përurohet në Kosovë monumenti "Yucelciler"
Ambasadori i Turqisë në Kosovë, Angili tha se Organizata "Yucel" ka dhënë katër dëshmorë për mbijetesën e gjuhës dhe kulturës turke në Ballkan ndërsa anëtarë të tjerë kanë kaluar vite të gjata në burg
Prishtinë
Një monument në përkujtim të anëtarëve të Organizatës "Yucel", të cilët ishin pionierë në luftën për të mbrojtur zakonet, traditat, fenë dhe gjuhën e turqve muslimanë që jetonin në territoret e Maqedonisë së Veriut gjatë periudhës së ish-Jugosllavisë, nën regjimin komunist, u përurua në Mamushë, raporton Anadolu.
Në ceremoninë e mbajtur në Shkollën Fillore "Anadolu" të Mamushës, morën pjesë Ambasadori i Turqisë në Prishtinë, Sabri Tunç Angili, presidenti i Shoqatës së Gjuhës Turke (TDK), Osman Mert, kryetari i Partisë Demokratike Turke të Kosovës (KDTP) njëherësh ministër në detyrë i Zhvillimit Rajonal të Kosovës, Fikrim Damka, anëtari i Bordit të Administratorëve të Fondacionit të Ndihmës Humanitare për të Drejtat dhe Liritë e Njeriut (IHH), Osman Atalay, kryetari i Komunës së Mamushës, Abdulhadi Krasniç, përfaqësues të institucioneve turke në vend dhe mysafirë të shumtë nga Kosova dhe Maqedonia e Veriut.
Në aktivitetin e organizuar në bashkëpunim nga Ambasada e Turqisë në Prishtinë, IHH dhe Komuna e Mamushës, të ftuarit realizuan përurimin e monumentit "Yucelciler" dhe vendosën lule pranë tij.
Ambasadori Angili, në një deklaratë për media tha se Organizata "Yucel" ka dhënë katër dëshmorë për mbijetesën e gjuhës dhe kulturës turke në Ballkan ndërsa anëtarë të tjerë kanë kaluar vite të gjata në burg.
Angil tha se monumenti i Yucelcilerëve u ndërtua për herë të parë në Shkollën Fillore "Tefeyyuz", në Shkup. "Mendoj se ndërtimi i monumentit të dytë në oborrin e Shkollës Fillore 'Anadolu' në Mamushë, e cila është e vetmja komunë turke në Ballkan e garantuar me Kushtetutë, është jashtëzakonisht i veçantë dhe domethënës", tha ai.
Kryetari i TDK-së, Osman Mert, në fjalën e tij theksoi se dëshmorët vdesin vetëm kur ata harrohen. "Ne i humbëm dëshmorët tanë në betejat e tyre për gjuhën dhe identitetin. Këtë kujtesë duhej ta përcillnim te brezat e rinj dhe ky monument është një nga hapat më të bukur dhe më konkretë në këtë drejtim", tha Mert.
Ministri Damka theksoi rëndësinë e monumentit për t'u treguar brezave të rinj se çfarë sakrificash janë bërë për mbijetesën e gjuhës turke në këto troje. "Për ne është një burim krenarie që ky monument, në nder të Organizatës 'Yucel', anëtarët e së cilës sakrifikuan jetën në vitet 1948 për kulturën turke për mbijetesën e gjuhës turke dhe arsimit në gjuhën turke në Ballkan, gjendet edhe këtu", tha Damka.
Anëtari i Bordit të Kujdestarëve të IHH-së, Osman Atalay, vuri në dukje se dëshmorët e Organizatës "Yucel" nuk kanë varre të njohura.
"Ne nuk e dimë se ku ndodhen eshtrat e katër dëshmorëve të Yucelit, njerëz të përkushtuar dhe të ditur. Që të mos harrohen, fillimisht në vitin 2021 ngritëm një monument në Shkollën Fillore 'Tefeyyuz' në Shkup. Sot e ngritëm këtë monument edhe në Kosovë, sepse dëshmorët e Yucelit nuk luftuan vetëm për shoqërinë turke të Maqedonisë, por për ruajtjen e vlerave kombëtare dhe shpirtërore si dhe të identitetit të mbarë turqve të Ballkanit", tha Atalay.
Pas përurimit të monumentit, në Shkollën Fillore "Anadolu" në Mamushë u mbajt edhe një program përkujtimor për Yucelcilerët.
- Lëvizja Yucel
Në vitin 1937, turqit myslimanë që jetonin në Maqedoni filluan të mblidheshin për të mbrojtur dhe ruajtur vlerat, zakonet dhe traditat e tyre kombëtare dhe shpirtërore.
Organizata u emërua "Yucel" në vitin 1945 dhe udhëheqja e saj u mor nga Suayb Aziz Efendi, i cili kishte studiuar në Medresenë Ataullah Efendi në Shkup dhe më vonë mori arsim në jurisprudencë, teologji, sufizëm dhe filozofi perëndimore në Universitetin Al-Azhar në Egjipt.
Në gusht të vitit 1947, si pjesë e përpjekjeve për të eliminuar të gjitha organizatat nacionaliste në ish-Jugosllavi, 16 persona u arrestuan dhe u nxorën në gjyq.
Më 25 janar 1948, gjykata dënoi katër anëtarë të organizatës me vdekje. Suayb Aziz, Adem Ali, Ali Abdurrahman dhe Nazmi Omer u ekzekutuan me pushkatim më 27 shkurt 1948 ndërsa të tjerët morën dënime të rënda me burg.
