Suriye'nin Şuyuk beldesi sakinleri mutabakat sonrası köylerine dönmenin mutluluğunu yaşıyor

Terör örgütü YPG, 2014'te Aynularab'a bağlı Şuyuk beldesini işgal etmesinin ardından 65 bin kişi zorla yerinden etmişti.

Belde sakinlerinin tamamı Zeytin Dalı ve Fırat Kalkanı ile terör örgütlerinden temizlenen bölgelerindeki kamplara sığınmıştı.

Sivilleri zorla yerinden eden terör örgütü YPG, Suriye ordusunun operasyon ihtimaline karşı beldeyi Cerablus ilçesine bağlayan köprüyü patlatarak imha etmişti.

Örgütle varılan mutabakat sonrası köye konuşlanan İç Güvenlik Birimleri uzun süre köye döşenen mayınları temizledi.

Köyleri artık daha güvenli hale gelen siviller, sevinç ve umutla evlerine dönmeye başladı.

Aileler, savaşta yıkılan Şuyuk beldesi köprüsü üzerinden bazıları yaya, bazıları ise araçlarla geçerek neredeyse tamamen yıkılmış olan evlerine ulaştı.

Evlerine dönen birçok kişi, yeniden yaşamaya başlayabilmek için eşyalarını da yanlarında getirdi. Bu süreçte, İçişleri Bakanlığına bağlı Halep İç Güvenlik Komutanlığı güçleri, bölge halkının köylerine güvenli şekilde giriş yapabilmesi için konuşlandırıldı.

"Toprağımı görür görmez sevinçten ağladım"

Şuyuk Beldesi sakinlerinden Mustafa Ömer AA muhabirine yaptığı açıklamada, 2011 yılından bu yana Menbiç kentine göç etmek zorunda kaldıklarını ve yıllarca büyük sıkıntılar yaşadıklarını söyledi.

Evine ve memleketine dönmenin mutluluğunu yaşadığını dile getiren Ömer, "Bu süreçte acıyı ve zorlukları tattık; bir yerden başka bir yere göç ettik ve birçok taraftan büyük sıkıntılar yaşadık. Bize yapılmayan kötülük kalmadı. Büyük bir zulme uğradık; hayatımızda benzerini görmediğimiz bir zulüm yaşadık" dedi.

Memleketi terör örgütü YPG'den kurtulunca evine yaya olarak gitmeye yemin ettiğini ifade eden Ömer, "Yeter ki gidip evimi ve toprağımı göreyim; bu bile benim mutlu olmam için yeterli" ifadelerini kullandı.

Şuyuk beldesinin bir diğer sakini Mahmud Halaf da on iki yıl süren zorunlu göçün ardından evine ve toprağına dönmenin mutluluğunu yaşadığını söyledi.

Halaf, geri döndüğünde evinin tamamen yıkılmış olduğunu belirterek, "Buna rağmen yeniden burada yaşamak istiyorum. Allah’a şükür şimdi yeniden toprağıma ve evime döndüm" dedi.

Evlerinin hâlâ yaşanabilir durumda olmadığını ifade eden Halaf, "Gerekirse çadırımı evin önüne kurup onun yanında yaşarım; önemli olan kendi toprağımda kalmamdır" ifadelerini kullandı.

On iki yıl boyunca çadırda geçen günlerin çok zor geçtiğini anlatan Halaf, "Oradaki her gün ayrı bir sıkıntı ve yorgunluk taşıyordu. Daha evi tamamen görmeden, sadece toprağımı görür görmez sevinçten ağladım. Yine de Allah’a şükürler olsun ki toprağıma, vatanıma ve kendi memleketime geri döndüm" şeklinde konuştu.

Evine dönmenin mutluluğunu yaşayan Halidiye Sattam da, hayatının çadırda adeta cehennem gibi geçtiğini ve yıllar süren göç sürecinin kendisi için çok zor olduğunu söyledi.

Sattam, "Bir cehennemden Allah’ın rahmetine geçiyoruz. Yüreğimin yanmasından ağlıyorum, çünkü attığım bu adımlar benim için her şey demek. Bütün ömrüm demek. Şu anda yaşadığım bu an, hayatımın en sevinçli anı" ifadelerini kullandı.