Gazze'de ateşkes anlaşmasının ilk aşamasının yükümlülüklerinden biri olan Refah Sınır Kapısının açılması maddesi, ancak 4 ay sonra ikinci aşamaya geçildiğinin duyurulmasıyla hayata geçti. Ancak İsrail'in dayattığı koşullar altında ve sınırlı sayıda insan geçişiyle.

Tedavi için yurt dışına çıkmış olan Filistinliler ise kapının açılacağını duyar duymaz, daha girişten itibaren karşılaşacakları zorluklara ve arkalarında bıraktıkları vatanlarının geldiği son noktanın onlarda yaratacağı şok etkisine rağmen Gazze'ye dönmek için harekete geçti.

Gazze kentinin kuzeyindeki Saftavi Mahallesi sakinlerinden 3 çocuk annesi İtidal Reyyan, ayağını ampute olmaktan kurtarmak için Mısır'a gitti. Reyyan'ın iki yıl sonra evine döndüğünde karşılaştığı Gazze, bıraktığı Gazze'den çok farklıydı.

Savaşın başlarında ayak bileğine isabet eden kurşunla yaralanan Reyyan, Gazze'de tedavi olmaya çalıştı ama ayağını kurtarma konusunda umutların tükenmesi nedeniyle Mısır'a gitti. İki yıl boyunca annesi ve 3 çocuğuyla Mısır'da kalan Reyyan'ın ayağı ampute olmaktan kurtuldu.

Gördükleri ilk manzara "yıkım"

Reyyan, ailesine, kardeşlerine, vatanına ve eşine duyduğu özlem nedeniyle sınır kapısının açılacağını duyar duymaz, annesi ve çocuklarıyla birlikte hemen dönüş işlemlerine başladı.

Sınırdaki uzun bekleyişler, sorgular, aramalar ve çekilen eziyetin ardından Gazze'ye giren Reyyan, karşılaştıkları manzara karşısında yaşadıkları şaşkınlığı şöyle anlattı:

"İlk gördüğümüz şey yıkımdı. Yıkılmış evler, tanklar, Yahudiler. Gazze'den çıktığımda savaşın başlarıydı ve Gazze hala güzeldi. Villa gibi bir evimiz vardı. Dönünce gördük ki ne ev kalmış ne de hayat emaresi. Önceden çok rahat bir hayatımız vardı şimdi ise çok zor."

Mısır'dayken Gazze'deki yıkımı haberlerde takip ettiklerini ama tahribatın bu kadar büyük olduğunu hiç düşünmediklerini kaydeden Reyyan, "Gerçekler görüntülerden çok farklı. Koşullar her ne kadar zor olsa da yine de gurbette yaşamaktan iyidir." dedi.

Vatanını "yıkılmış", ailesini "yok olmuş" buldu

Mısır'da tedavisi sürerken babası ve erkek kardeşinin vefat haberini aldıklarını anlatan Reyyan, bir kardeşinin ise hala kayıp olduğunu belirtti.

Reyyan, "Babamın ve kardeşlerimin kapıda beni karşılamasını isterdim ama sadece eşim vardı karşılayan." sözleriyle yaşadığı üzüntüyü dile getirdi.

Reyyan, ayağının tedavisinin hala bitmediğini, yapılması gereken bazı cerrahi işlemlerin olduğunu ama ailesini ve vatanını özlediği için döndüğünü kaydetti.

Yıkılmaya yüz tutmuş bir evde çadırda yaşadığını ve bunun insanı çok gerdiğini dile getiren Reyyan, çocukların okula gittiği, güven içinde yaşadıkları eski hayatlarına dönmeyi istediklerini söyledi.