Муслиманите загрижени поради подемот на екстремната десница на Западот: Дали е можна нова Андалузија?

ИСТАНБУЛ (АА)

‒ Халил ИБРАХИМ МЕДЕТ

Професорот од Факултетот за исламски науки на истанбулскиот Универзитет „Сабахатин Заим“, Озџан Хидир, изјави дека подемот на екстремната десница во Европа бил планиран и дека во јавните дебати се појавуваат застрашувачки прашања за судбината на европските муслимани, додавајќи дека многумина се прашуваат дали на крајот од ова муслиманите ќе се соочат со трагедија каква што доживеале Евреите и дали е можна нова андалузиска катастрофа, јавува Агенција Анадолија (АА).

Хидир спроведува истражување за врската меѓу исламофобијата и културниот расизам, а во разговор со репортерот на АА ги искажа своите согледувања за растечкиот антиисламизам на Запад и актуелните проблеми на муслиманите.

„На Западот на сила е проектот за поттикнување и маргинализирање на муслиманите. Реакциите се тестираат со провокативно палење на Куранот. Во Европа екстремната десница се користи како алатка. Гледаме слични провокации како се вршат во Австрија, Швајцарија, Франција и многу други земји“, рече тој.

‒ Ширењето на дискриминаторски политики и злосторства од омраза ‒

Потсетувајќи дека Западот го етикетирал исламот како свој непријател по крајот на Студената војна, Хидир рече дека на крајот на Студената војна, Западот бара нов непријател и дека исламот е избран за тоа, за што многу западни лидери своевремено зборуваа негативно.

Истакнувајќи дека непријателствата против исламот датираат од раните години на исламот, Хидир рече дека верата продолжува да се соочува со непријателска политика.

Тој смета дека концептот на исламофобија често се користи за дефинирање на антиисламизмот и додава дека овој концепт не е доволен да ги објасни злосторствата од омраза на кои се изложени муслиманите. Хидир рече дека е посоодветно да се зборува за омраза кон муслиманите.

„Денес можеме да кажеме дека сме соочени со феноменот на омраза и непријателство, кој се спроведува на покомплексен начин. Свесни сме дека ова непријателство се разгледува на Запад под дефиницијата за културен расизам, но на овој термин во Турција не му се посветува доволно внимание. Со подемот на екстремната десница во западните општества доаѓа и ширењето на дискриминаторските политики и омразата кон муслиманите. Растечките антимуслимански чувства се проучуваат од страна на интелектуалците на Запад под концептот на културен расизам. Всушност, овој концепт има правна функција која го отвора патот за муслиманите кога се изложени на криминал од омраза или дискриминација“, рече Хидир.

‒ Зближување на екстремната десница и политичкиот центар

Истакнувајќи дека омразата кон муслиманите влегла во посториенталистичката ера со нападите на 11 септември, Хидир рече дека екстремната десница во последно време е зајакната до крајни граници во Европа.

„Верувам дека e силно зацврстeна. Додека некогаш маргиналната крајна десница се придвижи кон центарот, политиката на центарот се приближи до крајната десница. Со други зборови, екстремната десница, која е една од главните алатки за насочување на омразата кон муслиманите, зајакна на два фронта“, вели турскиот професор и истражувач.

Хидир понатаму рече дека за да шират омраза кон муслиманите на Запад, почнале да користат сè повеќе анонимни лица и дека овие луѓе во своите текстови вклучиле поинтензивен јазик на омраза од оној што го користат познатите западни истражувачи, а активностите кои претходно се вршеле под псевдоними, сега ги преземаат локални елементи.

„Се појавуваат и нарачани написи со кои се осудува исламот и во тој контекст се одржуваат предавања и се подготвуваат проекти. Тие активности, кои можеме да ги опишеме и како домашен ориентализам, се исто така многу ефикасни бидејќи создаваат впечаток дека лице со муслиманско име го критикува исламот однатре“, вели Хидир.

‒ Неопходноста од враќање на имиџот на исламот

Хидир истакна дека омразата кон муслиманите сега добила димензија надвор од Западот и станала глобална и ја нагласи потребата муслиманските земји да преземат чекори за справување со овој проблем.

Тој ја нагласи итната потреба да се прошири употребата на терминот омраза кон муслиманите наместо да се ограничи на концептот на исламофобија.

„Би требало да го вратиме имиџот на исламот и да работиме стилски на повикот кон верата. Ние се однесуваме реакционерно и тоа е погрешен став. Треба да спроведеме долгорочни и разумни студии за да произведеме порадикални решенија. Неопходно е да се создаде основа за она што ќе обезбеди злосторствата да се класифицираат како културен расизам и да се санкционираат, а тоа може да се подготви со отстранување на терминот исламофобија од литературата и употреба на терминот омраза кон муслиманите“, изјави Хидир.

Укажувајќи дека омразата кон муслиманите сега ја управуваат западните земји, Хидир рече дека најтипичен пример за тоа е Франција и нејзиниот претседател Емануел Макрон.

„Од 2018 година во Франција се создаде систематска антиисламска атмосфера. Муслиманските институции се инвадирани, џамиите се затворени и муслиманите се депортирани. Организирањето на хаџ и умра, е исто така, нарушено. Оние кои тврдат дека се претставници на слободата на вероисповед стануваат претставници на дискриминација кога се во прашање муслиманите“, рече Хидир.

Тој смета дека антимуслиманската реторика е меѓу основните концепти кои ги одредуваат изборите во Европа.

„За време на ерата на Хитлер, Евреите беа подложени на систематски геноцид на крајот на одреден процес. Гледаме дека сличен процес се случува со муслиманите во моментов. Гледаме дека некои застрашувачки прашања почнуваат да се појавуваат во прв план во Европа. Дали на крајот од овој процес муслиманите ќе се соочат со трагедијата што ја доживеаја Евреите? Дали е можна уште една андалузиска катастрофа?“, заклучи Хидир.