Smještena u srcu Istanbula, Fatihova džamija predstavlja prvu veliku carsku džamiju izgrađenu nakon osmanskog osvajanja grada i u svojim zidovima nosi stoljeća historije, piše Anadolu.

Njen graditelj bio je osmanski sultan Mehmed II Osvajač, a džamija je podignuta između 1463. i 1470. godine na mjestu nekadašnje Bizantijske crkve Svetih apostola, lokaciji snažne simbolike, čime je na panorami grada ostavljen pečat tursko-islamske civilizacije.

Izvorni projekt izradio je arhitekt Atik Sinan. Građevina je oštećena u zemljotresu 1509. godine, poznatom kao „Mala apokalipsa“, dok se njena glavna kupola potpuno srušila u velikom zemljotresu 1766.

Džamija je obnovljena u vrijeme sultana Mustafe III, a za molitvu je ponovo otvorena 1771. godine prema novom arhitektonskom rješenju. Iako je zadržala odlike klasične osmanske arhitekture, na njoj su vidljivi i elementi baroka iz 18. stoljeća.

U središtu prostranog kullijje, kompleksa projektovanog s izraženim osjećajem za simetriju, džamija je bila jedno od najvažnijih vjerskih i kulturnih središta Istanbula. Kompleks je obuhvatao medrese, musafirhanu, bolnicu, bazar i hamam.

Medrese Sahn-i Seman, smještene s obje strane džamije, imale su ključnu ulogu u institucionalizaciji visokog obrazovanja i naučnog života u Osmanskom carstvu.

Danas Fatihova džamija ostaje jedna od najznačajnijih znamenitosti Istanbula, privlačeći hiljade turista tokom cijele godine i predstavljajući živopisno središte okupljanja u mjesecu ramazanu.