Centralnom komemorativnom manifestacijom na Keju žrtava racije u Novom Sadu obeležene su 84 godine od Novosadske racije, jednog od najtragičnijih događaja u istoriji grada, javlja Anadolu..

Tokom racije, koju su u januaru 1942. godine sprovele mađarske okupacione vlasti u Novom Sadu i drugim mestima južne Bačke, najviše u Šajkaškoj, ubijene su hiljade građana, pre svega Srba i Jevreja.

Komemoracija je, tradicionalno, održana na Keju žrtava racije, kod spomenika "Porodica", uz pomen, verske obrede i polaganje venaca.

U ime grada Novog Sada obratio se gradonačelnik Žarko Mićin, a pomen za postradale služio je patrijarh srpski Porfirije, uz sasluženje episkopa bačkog Irineja, episkopa mohačkog Damaskina i episkopa osečkopoljskog i baranjskog Heruvima, dok je jevrejsku versku službu predvodio vrhovni rabin Srbije Isak Asiel.

Patrijarh srpski Porfirije poručio je da je sećanje na Novosadsku raciju molitveni dug prema nevinim žrtvama i opomena da se zlo, mržnja i nasilje nikada i nikome ne ponove. Podsetio je da dolazi iz Čuruga, mesta koje je tokom racije izgubilo oko četvrtinu svog stanovništva, naglasivši da je tragedija januara 1942. godine duboko utkana u kolektivno sećanje naroda Bačke. Istakao je da se stradanje ne pamti radi osvete ili zlopamćenja, već radi isceljenja, praštanja i očuvanja ljudskog dostojanstva, upozorivši da čovek bez Boga lako gubi meru čovečnosti.

Komemoraciji kod spomenika porodica prisustvovao je i muftija srbijanski Islamske zajednice Srbije Muhamed ef. Ziljkić.

U programu obeležavanja učestvovali su horovi Jevrejske opštine "Hašira" i hor "Sveti Georgije" Saborne crkve u Novom Sadu.

Vence kod spomenika "Porodica" položili su predstavnici Grada Novog Sada, Pokrajinske vlade, Skupštine AP Vojvodine, diplomatskog kora, verskih zajednica, jevrejskih i romskih organizacija, kao i potomci žrtava Novosadske racije, dok je venac u znak sećanja na stradale spušten i u Dunav.

Novosadska racija bila je deo šire kampanje koju su mađarske okupacione snage sprovodile u južnoj Bačkoj tokom januara 1942. godine. Hapšenja, streljanja i masovna ubistva, uključujući bacanje ljudi pod led Dunava i Tise, trajala su od 4. do 29. januara, a okončana su u Bečeju. Prema podacima istoričara, u ovim zločinima ubijeno je više od 4.000 ljudi, među kojima je bilo i oko 500 dece, dok tačan broj žrtava nikada nije utvrđen.