Dashuria nuk njeh pengesa, çifti i verbër njoftohet në azil pleqësh

TEKIRDAG (AA) – Dashuria nuk njeh kohë, por as barriera nga më të ndryshmet, gjë të cilën më së miri e vërteton çifti i verbër Kaniye (66) dhe Ibrahim Yenturk (72) të cilët janë duke i përjetuar çastet e lumtura të dashurisë së tyre e cila lindi në një azil pleqësh në Turqi.

Çifti u njoftua në vendin Çorlu të Tekirdagut, por meqë ata nuk mund të shihnin njëri tjetërin, dashuria lindi përmes komunikimit.

Duke biseduar ata kuptuan gjithçka për njëri tjetrin që i bëri ata shembull i një dashurie të sinqertë.

Këtë vit ata kremtojnë përvjetorin e shtatë të martesës, ndërsa “folenë e dashurisë” e formuan pikërisht në azilin për pleqë.

Për Anadolu Agency (AA), çifti i verbër ka rrëfyer ditët e para të dashurisë së tyre e cila nuk njeh kufij.

Kaniye kishte humbur të pamurit që në fëmijëri.

Në vitin 2010 ajo vendoset në azilin për pleqë, mirëpo ka qenë një fjali, një zë i cili që në ditën e parë ndikoi fuqishëm në lindjen e një dashurie të re, ishte përshëndetja “Mirë se erdhe zonja Kaniye”.

Ajo kishte pas vetes një martesë, e shkurorëzuar 38 vite më parë, megjithatë siç rrëfën për AA, pas shumë vitesh asaj i është dhënë mundësia që të përjetojë “pranverën e dytë”.

“Pasi njoftova Ibrahimin, kalonim çastet duke pirë çaj. I ofrova martesë dhe përgjigjja ishte pozitive”, tha Kaniye.

Ceremonia martesore ishte zhvilluar në azilin për pleqë ndërsa gruaja e lumtur rrëfën se martesa e tyre është goxha e lumtur e mbushur me dashuri dhe respekt.

"Martesa me Ibrahimin është shumë e bukur. Ka shtatë vjet që jemi bashkë. Akoma nuk jemi grindur, madje as që do të ketë grindje. Përse të vuajmë në këtë botë të bukur kur çdo ditë e kemi të bukur. Burri im zgjohet herët dhe përgatit çajin, pas çka më zgjon mua. Bëjmë faljen e sabahut pastaj hamë mëngjesin. Jemi shumë të lumtur”, tha Kaniye.

Ibrahimi nga ana e tij tregon se të pamurit e kishte humbur në një aksident.

Shtatë vite më parë ai u martua për herë të parë, pas çka thotë se kështu lindi për herë të dytë.

“Në vitin 1966 humba të pamurit. Që nga atëherë jetën e jetoja si një i vdekur, mirëpo 46 vite më pas njoftova Kaniyen dhe u rilinda”, shprehet 72-vjeçari.

Ibrahimi thotë se martesa i ka dhënë një kuptim jetës së tij e cila më parë ka qenë e mbushur me plotë vetmi.

“Me Kaniyen jeta ime filloi të marrë kuptim. Më parë nuk mundja të flej, por tani jam shumë i lumtur. E dua shumë”, përfundoi Ibrahimi.