ГАЗА (АА) - Палестинците во Појасот Газа, кои се борат да преживеат под нехуманата израелска блокада, и понатаму се соочуваат со напади, додека во исто време се обидуваат да обезбедат основни средства за живот, јавува Анадолу.

Во бегалскиот камп Нусејрат, во централниот дел на Газа, пекарницата „Јасин“ делумно ја обнови работата откако беше обновен дел од објектот, кој беше тешко оштетен во израелските напади.

И покрај ограничените ресурси, пекарницата повторно започна со производство со цел да обезбеди леб за локалното население.

Иако регионот се соочува со сериозни прекини на електричната енергија и недостиг од гориво, пекарницата повторно започна со работа за да ја олесни достапноста на основните прехранбени производи.

Сопственикот на пекарницата, Мухамед Јасин, изјави дека кога се вратиле во местото на почетокот на 2024 година, го затекнале обемот на уништување.

„Кога се вративме, сè беше целосно уништено“, рече Јасин.

„Почнавме од нула, го исчистивме просторот и се обидовме повторно да го започнеме производството, заменувајќи ги оштетените машини и поправајќи сè што можеше да се спаси“, додаде тој.

Тој истакна дека последиците од нападите драстично го намалиле капацитетот на пекарницата.

„Порано работевме на површина од околу 1.500 квадратни метри. Сега можеме да користиме само 300 до 400 квадратни метри. Остатокот од објектот е во опасност од уривање, што значи дека само околу 10 отсто е функционален“, рече тој.

Според Јасин, недостигот од гориво претставува најголем предизвик, а трошоците за производство нагло се зголемиле.

И покрај загубите и тешкотиите, тој нагласи дека одлуката за повторно отворање била водена од потребите на заедницата.

„Луѓето постојано прашуваа кога повторно ќе се отвори пекарницата ‘Јасин’“, рече тој. „Сакавме да го вратиме тој познат леб и да испратиме порака дека сè уште сме тука, дека стоиме исправени. Ќе продолжиме да се спротивставуваме и да издржуваме, и покрај сите тешкотии.“

Жителката на Газа, Ум Насер, изјави дека имало периоди кога брашното било единствената достапна храна.

„Имаше денови на вистински глад“, рече таа. „Мојот сопруг речиси двапати го загуби својот живот обидувајќи се да најде брашно и леб за да го нахрани семејството. Го ризикуваше животот за еден единствен залак.“