ЏОХИ (АА) - На 28 август во малото гратче Џохи во Пакистан беше прогласен црвен аларм за евакуација на околу 30.000 жители откако поројните дождови се заканија да го поплават секој агол од населеното место, пишува Агенција Анадолија (АА).
Додека надојдените води се движеа кон Џохи, сместен западно од најтешко погодената област Даду во јужната пакистанска покраина Синд, во гратчето преку разглас беше упатен повик.
Локалните жители го слушнаа повикот, кој наместо за евакуација, машката популација беше повикана да стигне до „прстенестиот насип“ - кружен ѕид долг 17 километри - што жителите го изградија во 2010 година за да го спасат градот од поплави.
Досегашното успешно искуство ги поттикна жителите да направат уште еден обид за спас на градот, иако овој пат поплавите беа големи.
Соседниот град Хаирпур Натан Шах веќе беше под вода по разорните поплави, кои поплавија третина од Пакистан и во кои загинаа речиси 1.700 луѓе од средината на јуни.
Локалниот трговец Насарула Џамали се присети на денот кога некои жители решиле да се евакуираат, но повеќето побрзале кон насипот што беше погоден од поројни поплави на 1 септември.
„Само 30 отсто од жителите сакаа да го напуштат градот, но мнозинството, илјадници од нив, се упатија кон насипот, бидејќи имавме само три дена и ноќи да го спасиме овој град“, рече Џамали во интервју за Агенција Анадолија.
„Илјадници луѓе стигнаа до насипот во рок од еден час носејќи кеси, јоргани, навлаки за перници, сè што може да собере песок, камења и земја“, рече Џамали.
- „Првите пет дена беа клучни“ -
Прошетката низ градската чаршија беше сосема вообичаена појава. Намирниците и продавниците беа преполни со клиенти. Продавачите на риба и овошје гласно ги повикуваа граѓаните да купат, а објектите покрај патиштата беа преполни со љубители на чај.
Во принцип, немаше знаци на паника, иако до градот можеше да се стигне само со брод од Даду.
Единствениот пат кој води до Џохи сѐ уште е поплавен на различни места, додека речиси целото обработливо земјиште околу градот е под вода, а неговата длабочина достигнува и до еден метар.
Амјад Соомро, локален учител и еден од иницијаторите на повикот, се потсети на ноќта кога поплавата го погоди насипот.
„Имавме искуство од 2010 година. Единаесет групи од по 40 луѓе беа формирани и распоредени по насипот, главно на северната страна, која беше релативно слаба“, рече Соомро, кој држи часови навечер.
Во изјава за АА тој рече дека различни групи имале задача да полнат вреќи, чаршафи, јоргани со камења, земја и песок.
„Никој од нас не можеше да спие првите две ноќи, бидејќи властите веќе предупредија на порој до 2,5 метри што се упати кон нас“, се сеќава тој.
„Првите пет дена беа „клучни“ и „тешки“, особено ноќта на 4 септември, кога бесната надојдена вода силно го погоди насипот.“
„Насипот беше подигнат до 10 стапки (3 метри), 2 стапки повисоко од нивото на водата.“
„Како што се зголемуваше нивото на водата, продолжувавме да ја зголемуваме висината на насипот“, истакна тој.
„Операцијата за спас на Џохи траеше еден месец и кулминира кога нивото на водата падна на 1,2 метри.“
„Од насипот беа упатени молитви, а градските власти објавија кулминација на операцијата“, рече Соомро.
- Улогата на жените -
Кеси полни со песок, камења и земја се поставени помеѓу парчиња дрво поставени на врвот на ѕидот. Надвор од насипот се формира огромно езеро кое поплави големи површини со земјоделски култури.
Назир Ахмад, кој води продавница за канцелариски материјал, имаше многу пофалби за локалните жени.
„Политичарите, адвокатите, наставниците, земјоделците и сопствениците на продавници, сите одиграа улога во успешната борба, но улогата на жените беше извонредна“, рече Ахмад.
Тој изјави дека локалните жени не само што ги охрабрувале своите мажи да учествуваат во поправката и реконструкцијата на насипот, туку и самите се вклучиле во успешната кампања.
„Многу од нив ни се придружија и помогнаа да се наполнат кесите, додека други волонтираа да готват храна за оние кои работеа на насипот“, рече тој.
„Во носењето и дистрибуцијата на храната помогнаа постарите луѓе и оние кои не беа во можност да работат тешка работа“, додаде тој.
„Раздвиженоста на која сведочите тука, постои благодарение на нашите храбри луѓе, особено на жените кои наместо да побегнат, решија да се борат со поплавата. И успеаја, и покрај недостигот на владина помош“, тврди Ахмад.
