Malatya Büyükşehir Belediyesi Mezarlıklar Dairesi Başkanlığına bağlı olarak çalışan gassallar, depremin ardından ailelerini ve sevdiklerini geride bırakıp görev yerlerine koştu.
Bazen yakınlarını, bazen de arkadaşlarını yıkayıp kefenleyen gassallar "gönül işi" dedikleri mesleklerini mesai gözetmeden yerine getirdi.
Gassal Mikail Dalkılıç, AA muhabirine, depremden sonra eşi ve 3 çocuğunu babasının evine bıraktığını, ardından iş yerine geldiğini söyledi.
İlk olarak hastane morglarındaki cenazeleri mezarlığa getirdiklerini belirten Dalkılıç, şunları anlattı:
"Saat 08.00'e kadar Malatya Eğitim ve Araştırma Hastanesinde bulunan cenazeleri taşıyarak buraya getirdik. Sonra personelimiz gelince bizler de artık sadece gassallık yapmaya başladık. Cenazelerimizi en güzel şekilde yıkayıp, kefenlerine sarıp aile bireyleri gelene kadar beklettik. O günkü şartlarda 3-5 beş cenazesi olanlar vardı. Cenaze yakınları gelince hepsini yan yana defnettik."
Kendisi için en zor işin, çok yakın bir arkadaşını yıkamak olduğunu ifade eden Dalkılıç, "Çok sevdiğim bir Sinan abim vardı. Onunla beraber 9 kişiyi... Evlatları, hanımı, anne ve babasını getirdiler. Arkadaşımı yıkarken büyük zorluk çektim. Rabb'im rahmet eylesin hepsine. Rabb'im bir daha böyle acılar göstermesin." dedi.
Dalkılıç, depremin ardından zaman ve mesai gözetmeden çalıştıklarını ifade ederek, şöyle devam etti:
"İş yerine geldiğimde hayatın bittiğini gördüm. Biz 15 gün boyunca mezarlıktan ayrılmadık. 15 gün boyunca başımızı yastığa koymadık, araç köşelerinde bir şekilde dinleniyorduk. Depremin 8'inci günü bir 15 dakika iş yerinden izin alıp ailemi görmeye gittim. Gittiğimde orada ufak bir lokma yemek yerken televizyon açıktı, haberlerde 11 ilin depremden etkilendiğini gördüm. O lokma sanki boğazımıza düğümlendi. Gözlerimdeki yaşı durduramadım. Ailem kanalı değiştirdi."
Gassal Tülay Kutlu da 6 yıldır mesleğini severek yaptığını ve depremde büyük acı ve üzüntü yaşadıklarını ifade etti.
Depremde mesleğinin en zorlu günlerini yaşadığını anlatan Kutlu, şu ifadeleri kullandı:
"O an çalışmak çok zordu, hayat şartları zordu, cenazeler çoktu. Bir aya yakın biz burada gece gündüz cenazelerle ilgilendik. Kiminin evladı, annesi, babası ölmüştü, kiminin ailesi kaybolmuştu. O his anlatılmıyor, her şeyimizi içimizde yaşadığımız için daha zordu. Sevdiğim, bacı gibi değer verdiğim, birbirimizi hiç incitmediğimiz arkadaşımı o teneşirde gördüğüm an çok yıprandım. Bir zaman onun üzüntüsünü atlatamadım. Çocukları kaldı, ona mı üzülelim, yuvası yıkıldı, ona mı üzüleyim. Rabb'im bir daha yaşatmasın, öyle bir acı bir daha yaşamayalım, görmeyelim."
Cenazeleri yıkarken kimin geleceğini bilmediklerini dile getiren Kutlu, "Bir kargaşa içerisindesin. Hızlı bir şekilde cenazeleri kaldırmak zorundayız. Bilemiyorsun kimin geleceğini önüne. Aileler figanla arkadaşlarını arıyor, evladını, annesini, babasını arıyor, koridorlar dolu, bekleme salonları dolu." dedi.
Gassal Aydın Polat ise Diyanet İşleri Başkanlığının kendilerine her anlamda büyük destek verdiğini söyledi.
Yakınlarını kaybedenlere Allah'ın büyük sabır verdiğini ifade eden Polat, "Bir kadın, iki kız kardeşini, annesini, babasını kaybetmiş ama gözünde bir damla yaş yoktu. Bu da Allah'ın insana vermiş olduğu sabrın bir gereği, bir tecellisiydi. O gün öyle bir sabır Allah insanlara vermişti ki insanlar gerçekten sanki dersin cenazesi yokmuş gibi buraya geldiler. Hakikaten büyük bir sabırdı, Allah kimseye bir daha yaşatmasın." ifadelerini kullandı.
Gassal Mehmet Kuşbey de 12 yaşında bir çocuğun cenazesini yıkarken etkilendiğini belirterek, "Çocuk gülüyordu, inşallah şehittir. Enkazda vefat edenlerin şehitlik makamına ulaşacağını Peygamber Efendimiz buyuruyor." diye konuştu.
PODCASTTÜMÜNÜ GÖR
