Pre 23 godine na današnji dan, 24. marta 1999. godine, NATO savez započeo je bombardovanje Srbije, odnosno tadašnje Savezne Republike Jugoslavije, kako bi sprečio etničko čišćenje i genocid nad kosovskim Albancima.
Do bombardovanja je došlo zbog nasilja nad civilima i operacija etničkog čišćenja koje su sprovodile srpske snage tadašnjeg režima Slobodana Miloševića. Prognanim Albancima srpske vlasti su oduzimale lična dokumenta i druge dokaze o srpskom državljanstvu, vršeći sistematsko brisanje njihovog identiteta.
Bombardovanju su predhodili neuspešni pregovori Srba i Albanaca u Rambujeu i Parizu, uz posredovanje međunarodne zajednice.
Vazdušni napadi trajali su 78 dana i posle više diplomatskih akcija potpisan je Vojno-tehnički sporazum u Kumanovu, u Severnoj Makedoniji, 9. juna 1999. godine, dok je istog dana Savet bezbednosti Ujedinjenih nacija usvojio Rezoluciju 1244 kojom je uspostavljena UN administracija na Kosovu (UNMIK).
-Bilans žrtava i posledice rata-
Tokom NATO bombardovanja, srpske vojne, policijske i paravojne jedinice pojačale su napade na pripadnike Oslobodilačke vojske Kosova (OVK) i na albanske civile koji su masakrirani i isterivani iz svojih kuća. Hiljade kuća opljačkano i spaljeno, a nisu pošteđeni ni verski objekti, uništeno je oko 150 džamija.
Prema podacima UNHCR-a, srpske snage bezbednosti isterale su gotovo 900 hiljada Albanaca sa Kosova, koji su prebegli u susedne zemlje Albaniju, Severnu Makedoniju i Crnu Goru, a mnogi su otišli i u zapadne zemlje.
Prema podacima Fonda za humanitarno pravo, ukupno 13.535 ljudi je ubijeno ili nestalo tokom rata na Kosovu. Među njima je najviše ubijenih Albanaca 10.812, zatim Srba 2.197, dok Romi, Bošnjaci, Crnogorci i drugi nealbanci čine 526 žrtava.
Danas, 23 godine nakon završetka rata, na Kosovu se i dalje kao nestalo vodi više od 1.600 osoba, među kojima više od hiljadu Albanaca i oko 500 Srba i pripadnika drugih nacionalnih zajednica.
Nakon rata na teritoriji Srbije otkriveno je pet masovnih grobnica, a najveća se nalazila u Batajnici u krugu poligona Specijalne antiterorističke jedinice Policije Srbije gde je ekshumirano više od 700 tela Albanca, među njima i 75 dece.
Zbog zločina počinjenih na Kosovu, u Haškom tribunalu su vođeni sudski procesi kompletnom državnom, vojnom i političkom vrhu Srbije, među kojima je bio i Slobodan Milošević. Miloševiću se pred Haškim sudom sudilo i za ratove u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini, međutim, suđenje nije završeno jer je 2006. godine preminuo u pritvoru u Hagu.
U Haškom tribunalu sudilo se za ratne zločine i pripadnicima OVK-a, ali su visoki komandanti OVK-a Fatmir Limaj i Ramush Haradinaj oslobođeni optužnice.
U međuvremenu, osnovana su i Specijalizovana veća Kosova u Hagu gde se trenutno vodi sudski proces protiv bivših lidera OVK-a u predmetu Hashim Thaci i ostali, koji su takođe optuženi za ratne zločine tokom i neposredno nakon rata na Kosovu.
-Rat na Kosovu poslednje poglavlje raspada Jugoslavije-
Rat na Kosovu bio je poslednji rat na teritoriji bivše Jugoslavije i poslednje poglavlje njenog raspada. Neprijateljstvo i sukobi između Srba i Albanaca na Kosovu postojali su decenijama, a kulminirali su u krvavom ratu 1999. godine.
Predsednik Srbije Slobodan Milošević 1990. godine doneo je novi Ustav Srbije, kojim je ukinuo autonomiju Kosovu i Vojvodini. Nakon ukidanja Pokrajinske skupštine Kosova, srpski režim počeo je da pojačava represivne mere prema albanskom stanovništvu i da krši njihova osnovna ljudska prava.
Albanci su isterani sa posla, đaci i studenti su proterani iz državnih obrazovnih institucija, a nastava na albanskom jeziku počela je da se odvija u privatnim kućama i podrumima.
Usledio je miran otpor Albanaca, koju je predvodio Ibrahim Rugova, lider Demokratskog saveza Kosova (LDK), prve partije kosovskih Albanaca nakon raspada komunizma.
Nakon završetka ratova u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini, Albanci su počeli da podržavaju oružani otpor. Krajem 1996. godine formirali su Oslobodilačku vojsku Kosova (OVK), koja je počela da se suprotstavlja srpskoj policiji i vojsci.
OVK je započela gerilske borbe sa srpskim snagama bezbednosti. U područjima sukoba, srpska policija i specijalne snage surovo su kažnjavale civilno stanovništvo.
U martu 1998. godine, specijalne policijske jedinice u poteri za vođom OVK-a Ademom Jasharijem potpuno su uništile njegovu porodičnu kuću u Prekazu, ubivši 56 članova porodice Jashari, uključujući žene i decu.
Zbog nasilja nad Albancima, Severnoatlantski savez (NATO) je odlučio da interveniše, te je 24. marta 1999. godine započeo vazdušnu intervenciju, koja je trajala 78 dana.
Kumanovskim sporazumom NATO intervencija je završena, srpske vojne i policijske snage su se povuku sa teritorije Kosova, a došlo je gotovo 40 hiljada vojnika KFOR-a iz 36 zemalja. Vojnici KFOR-a su i danas prisutni na Kosovu, ali u mnogo manjem broju i ima ih oko 3.5 hiljade.
Kosovske institucije koje su nakon rata formirane uz pomoć UNMIK-a, u partnerstvu sa međunarodnom zajednicom i na osnovu Ahtisarijevog plana proglasile su 17. februara 2008. nezavisnost Kosova.
Međutim, pregovori o normalizaciji odnosa Kosova i Srbije još uvek se vode posredstvom EU i SAD-a.
