BURSA - Sinan Balcıkoca
"Kültür ve Turizm Bakanlığı Somut Olmayan Kültürel Miras Taşıyıcısı ve Sanatçısı" unvanına da sahip Kasım Uzunöz, tekstil sektöründe 10 bine yakın tasarıma attığı imza ile tanınıyor.
Tekstil üzerine 3 kitap yazan Uzunöz, ipekçilikte geçmiş dönemlerde marka olan Bursa'da, bu kültürün yeniden canlandırılması için 15 yıl önce çalışmalar yapmaya başladı.
Uzunöz, "Bursa ipeği" üzerine yaptığı araştırmaları tekstil tecrübesiyle birleştirerek, ipek kültürünü gelecek kuşaklara aktarmak için seminerler veriyor.
Bursa Tekstil Müzesi içinde yer alan ipekli dokuma bölümünün kurulumunda da emeği bulunan Uzunöz, ayrıca 90 yıllık iki kara tezgahta ipek fular üretiyor. Kültürel desenleri öne çıkararak el emeği, göz nuru yılda yaklaşık bin fular üreten Uzunöz, üretiminin yarısını İngiltere'ye gönderiyor.
Uzunöz, AA muhabirine yaptığı açıklamada, son yıllarda ipekli dokuma yapan üreticilerin azaldığını vurguladı.
Bursa'da tekstilin her zaman lokomotif sektörler arasında yer aldığını ancak ipeğin eski ihtişamını kaybettiğini dile getiren Uzunöz, şunları söyledi:
"İpekle ilgili dokuma yapan sektör çok daraldı. Hatay'da 5-6 aile, Ödemiş'te birkaç aile ve Bursa'da ise 2-3 kişi kaldı. Bunlardan birisi de benim. Benim yaptığım genelde kültürel bazlı ve ipeği tanıtım amaçlı çalışma. Hem festivallerde teşhir ederek insanların ipeği tanımasını sağlıyoruz hem de ipek kültürünü gelecek nesillere aktarmayı amaçlıyoruz."
Bursa'da kurdukları İpekçiliği Geliştirme Derneğinin başkanlığını yürüttüğünü anlatan Uzunöz, "Küçük 'kara tezgah' denilen 80-90 yıllık dokuma tezgahlarında üretim yapıyorum. Hem tezgahı hem de somut olmayan kültürü geleceğe taşımaya çalışıyorum. Hediyelik de olsa sembolik anlamı çok fazla. Geçmişten geleceğe bağlantı kurarak somut olmayan kültürümüzü yaşatmaya çalışıyorum. Kültürel yönü daha ağır basıyor. Ben bu işin maddi boyutunda değilim." diye konuştu.
Ürettiği ipek fularların İngilizler tarafından çok beğenildiğini vurgulayan Uzunöz, şunları kaydetti:
"Yılda bin fular dokuyorum. Bunun yarısını Bursa Kozahan'daki iş yerlerine veriyorum. Yarısını ise İngilizlere gönderiyorum. İngilizler ürünlerimi çok beğeniyor. Onlar da bizden alıp 'Osmanlı İpeği' markasıyla satıyorlar. Bizden özellikle dokunmuş olarak istiyorlar. Kumaşa baskı yaparak üretim yapan çok fazla ama bu şekilde üretim yapan birkaç kişi kaldık. İngilizlerden talep çok ancak bu işin ticaretine boğulmak istemiyorum. Ben bu işin kültürel boyutundayım."
PODCASTTÜMÜNÜ GÖR
