'Yavrularımız memleketimizi kurtardı'

ANKARA - BURCU ÇALIK

Üç çocuğundan birini toprağa veren anne Ayfer Takdemir ve baba Nihat Takdemir, yaşadıklarını AA muhabirine anlattı.

Takdemir, oğlunun kendisinden izinsiz bir şey yapmadığını söyleyerek, kendisinin de onayıyla o gece önce Kazan'a ardından da Akıncı Üssü'ne darbe girişimini durdurmak için gittiğini dile getirdi.

Sabaha kadar uyuyamadığını anlatan baba, "Nasıl uyuyacağım o kadar bomba atılıyor. Ulaşmak mümkün değildi. Sabah saat 04.20'de arkadaşından telefon geldi. 'Nihat Amca, Ömer vuruldu' dedi. Işıklar söndüğünde, ortalık kararınca herkesi taradıklarını anlattı. Ömer arkadaşına 'Mustafa ben vuruldum' demiş. Olduğu gibi kalmış orada zaten." dedi.

Takdemir, aynı arkadaşınının anlattığını göre, askerlerin oğlunu bir süre teslim etmemekte direndiğini de aktardı.

Haberi aldıktan sonra hastane hastane gezdiğini anlatan acılı baba, "Hastanede her yaralıya bakıyordum 'Ömer, Ömer' diye. Herkes aynı olmuş zaten, üstü başı kan. Oğlumuzu bulamadık. Ankara'daki hastanelere gittim orada da yoktu. Burada dayım vardı, Kazan'daki bir hastanede olduğunu söyledi. Orada anladım, 'Ömerimiz gitti' dedim. Döndüm geldim, öldü dediler. Allah rahmet eylesin, vatan millet sağ olsun." diye konuştu.

"Bunları beslemeyin, artık ekmeğimizi yemesinler"

Şehit aileleri olarak darbe girişiminde bulunanların en ağır cezayı almasını istediklerini de belirten baba Takdemir, "Artık bunlara ne yapılması gerekiyorsa en iyi şekilde yapılsın. İdam mı olur, büyük bir ceza mı olur. Bunları beslemesinler. Bizim ekmeğimizi yemesinler, şimdiye kadar yediler zaten. Bunların mal varlıklarına el konulsun." diyerek isteğini dile getirdi.

"Oğlum 'Ben şehit olacağım anne' derdi"

Takdemir, şehit olmadan önce şubeye asker yoklamasına giden oğlunun oradaki görevlilere "Beni komando yaz. Görevimi de Hakkari'ye yaz. Ben orada birkaç terörist öldürüp şehit olacağım." dediğini dile getirdi.

Anne Ayfer Takdemir ise oğlunun kendisine sürekli "Ben şehit olacağım anne" dediğini belirterek, gözyaşları içerisinde şunları söyledi:

"Oğlum bana 'Ben şehit olacağım' derdi hep. Böyle deyince 'Ne diyorsun sen' derdim. O da bana 'Şehitlik mertebesini biliyor musun anne' diye sorardı. Yavrum... Hiç toz konduramazdım. Hiç ummazdım böyle olacağını. Adı gibi adaletliydi yavrum. Ağzından tek bir kötü söz çıkmazdı. Herkesi kurtarmaya uğraşırdı ama gurur duydum oğlumla. Babasını 'şehit babası', beni 'şehit annesi' yaptı, koydu gitti. Kuzum bize bakıyordu. Çalışıyordu onun ekmeğini yiyorduk. Yavrum en öndeymiş, ilk şehitlerden. Sırtından vurmuşlar. Göreydik, o kanını akıtır mıydım oralara. İlk ölen de oğlum olmuş. Allah kimseye de göstermesin böyle acıyı."