Suriyeli aile engelli 3 çocuğu için umut arıyor

İZMİR - Ömer Süt

Ülkelerindeki savaştan kaçarak İzmir'de engelli 3 çocukları için tedavi imkanı arayan Suriyeli aile, zor şartlarda yaşamaya çalışıyor.

Karabağlar ilçesindeki Bozyaka semtinde tek göz odada yaşayan Adil ve Vefik Ebullebida çifti, 3'ü engelli 5 çocuklarıyla başka bir ülkeye sığınmanın ve hasta çocuklarının yükünü çekiyor. Akraba evliliği nedeniyle bebeklerde kafatasının erken kapanması olarak tanımlanan “kraniosinostoz” hastalığı teşhisi konan üç çocuğunun tedavisi için uzanacak bir umut elini bekliyor.

Baba Adil Ebullebida, AA muhabirine yaptığı açıklamada, ülkesinde savaş başladıktan bir süre sonra Ürdün’e, oradan da çocuklarının tedavisi için Türkiye’ye gelerek İzmir’e yerleştiklerini anlatarak, ailesini geçindirmek için inşaat işçiliği ve seyyar satıcılık yaptığını, çoğu zaman da iş olmadığı için çalışamadığını söyledi.

Yatağa mahkum olarak yaşamını sürdüren ve konuşma yetisini büyük oranda kaybeden 17 yaşındaki kızı Baria ile engelli çocukları 14 yaşındaki Salim ve 7 yaşındaki Mustafa’nın ilaç masraflarını karşılamakta zorluk çektiğini dile getiren Ebullebida, şöyle konuştu:

"Çocuklarımın birinde zatürre iltihabı ortaya çıktı. Sonradan ‘kraniosinostoz’ adında bir hastalık teşhis edildi. Yaşları ilerledikçe hastalık daha da belirginleşiyor. Damarlarında baskı oluşuyor. Maalesef tedavisi çok zor. Başlarda normal bir hastalık olduğunu düşünüyorduk. Ürdün’de başladı bu durum, 2,5 sene oldu yani. Türkiye’de şiddetlendi. Ürdün’de de aynı teşhis konuldu. Doktorlar bize, akraba evliliğinden kaynaklandığı söyledi. Eşim teyzemin kızı. Daha önceki akrabalarımda hastalık yoktu."

"İsyan etmiyorum, Allah bana bu imtihanı verdi"

Anne Vefik Ebullebida da üç çocuğa bakarken zorluklar yaşadıklarını, kendilerine yardım elinin uzatılmasını beklediklerini söyleyerek, şunları belirtti:

"Çocuklarımın iyi olmasından başka hayatta ne mutlu edebilir ki beni. Allah kimsenin başına vermesin. Peygamberler de imtihan oldu biz ne yapabiliriz ki? Yemeklerini, temizliklerini yapıyorum. Çocuklarımın yaşı büyük ama onlar beyin olarak çok küçük. Onların da oyun oynaması için dua ediyorum. Ancak isyan etmiyorum. Allah bana bu imtihanı verdi. Çok şükür.”