Yalıkavak Mahallesi'nde yaşamını sürdüren Yurtsever, "Bu sanatın dünyada eşi benzeri yok." dediği binlerce toplu iğneyle resim yapmasıyla tanınıyor.
Yaklaşık 14 yıl önce tesadüfen başladığı sanattan vazgeçemeyen Yurtsever, ilk olarak yapmayı düşündüğü eserde kullanacağı binlerce toplu iğneyi bir araya getirip nakış işler gibi tek tek strafora batırıyor.
Daha sonra bu iğneleri tabloda yer alacak renklere boyayan sanatçı, hiç çizmeden tek tek batırma yöntemiyle eserlerini ortaya çıkarıyor.
Her birinde ortalama 50 bin toplu iğne kullanarak 100'e yakın insan, hayvan, doğa gibi farklı temalarda resim yapan sanatçı, bu eserleri onlarca sergide sanatseverlerle buluşturdu.
Yurtsever, çalışmalarını sürdürdüğü evindeki sanat atölyesinde AA muhabirine, eserlerinde toplu iğnenin yanı sıra son zamanlarda tüy kullanmaya başladığını söyledi.
Yıllardır sürdürdüğü bu sanata çok bağlandığını anlatan Yurtsever, toplu iğneyle resim yapmanın sabır gerektiren bir sanat olduğunu ifade etti.
Yurtsever, daha çok gece sessizlikte çalışmayı tercih ettiğini belirterek, "Bazen sabahladığım oluyor. Toplu iğnenin bir özelliği var, bu da bir temayı yakaladığın zaman bunu bitirmen gerekiyor. Mesela bir insanın elini yapıyorsam parmakları o gece bitirmem lazım. Ertesi güne kaldığında parmakların uzunluğu birbirini tutmuyor. Bu işi çok seviyorum, beni hayata bağlıyor." diye konuştu.
Bir tabloyu en az üç ayda tamamladığını bildiren Yurtsever, çok fazla eser yaptığı için artık tema bulmakta zorlandığına işaret etti.
Kovid-19 sürecini yaklaşık iki yıl hem evde tedbirlere uyarak hem de sanatını sürdürerek en iyi şekilde değerlendirdiğini vurgulayan Yurtsever, şunları kaydetti:
"Salgınla sanatsal faaliyetler durma noktasına gelmiş, sergiler kapanmıştı. 'Ne yapacağız?' diye paniklerken pozitif bir olay oldu. O da evde kalırken daha fazla çalışmak istedim. Toplu iğneleri de internetten tedarik ettim. Normalde iki yılda 6-7 tane zor çıkarırken, 10 tablo çıkardım. Bu tablolarda yaklaşık 600 bin toplu iğne kullandım. Bu da yaklaşık 70 kilo ediyor. Konular bir anda geliyor ve işe koyuluyorum. Bir toplu iğnenin beni bu kadar mutlu edeceğini düşünmezdim ancak bu artık hayatımın bir parçası oldu. Bu işle uğraşırken dünyam değişiyor. Yapmadığım zaman bunalıma giriyorum. Yapmaya başladığımda hatta bitirdiğimde çok daha mutlu oluyorum. Daha önce Rusya ve Japonya'dan yaptığım işi duyup geldiler ama yapamadılar."
PODCASTTÜMÜNÜ GÖR
