Osmanlı'dan çürük gelen lezzet "Maraş tarhanası" yazın firik ve çerezler kışın ise çorba olarak tüketiliyor.
Buğday ile yoğurdun karışımıyla yapılan tarhananın serüveni ise mevsimlik yıkama elleriyle ördüğü hasırlarla başlıyor.
Osmaniye'nin Düziçi ilçesinden aileleriyle Kahramanmaraş'a gelen mevsimlik işçiler, göl ve göletlerden topladıkları çiğ kamışlarını tarhana üretimi kullanılıyor ve "çiğ" adı verilen hasıra dönüştürülüyor.
Yaklaşık 2 ay boyunca Onikişubat ilçesi Köylü Garajı'nda kendilerine ayrılan alanlarda konaklayan işçiler, yaşamlarını brandalardan çadırlarda sürüyor.
Mevsimlik işçi Mustafa Filiz, AA muhabirine, "Maraş tarhanası"nın üzerine serilerek kurutulduğu hasırları yetiştirme için ailesiyle Kahramanmaraş'a geldiğini söyledi.
Her yıl hazıran burada Kahramanmaraş'a geldiklerini ve 3 ay boyunca burada göl ve göletlerden topladıkları kamışları ellerinde örerek hasır haline getirdiklerini anlatan Filiz, "Bizim çiğ mesaimiz nisan başlıyor. Tarhana üretimde kullanılıyor bu kamışları Adana'nın Karataş, Yumurtalık ilçelerinde ve Samsun'un Çarşamba bölgesi çeker ve toplamaya başlarız. Topladığımız kamışları evlerimizde kurutur ve sezona hazırlarız." dedi.
Tarhana üretim çeşidine göre kamış çeşidinin ve örme biçimlerinin de çalışmasını ifade eden Filiz, "Hazır olan çiğleri ilk etapta evlerimizde örmeye başlarız. Tarhananın yaş hali olan firik için örülen çiğ ile çorbalık tarhana veya çerez olarak kurutulan tarhananın örme süreleri ayrı oluyor. İşleme daha sonra ailelerimizle birlikte geldiğimiz Kahramanmaraş'ta devam ettiriyoruz." diye konuştu.
Gelişen teknolojisiyle birlikte plastik hasırların da tarhana üretimini yapan Filiz, daha çok doğal ve organik olan çiğ hasırları tercih ettiğini dile getirdi.
Elde edilen çiğ hasırların daha sağlıklı, kullanım ömrü ise daha uzun olduğunu söyleyen Filiz, şöyle devam etti:
"Plastik hasır ilk göze güzel gözükse de güneş altında kalan bir malzeme olduğu için deformasyonlar oluyor. Doğal çiğ hasırlarda bu bozulma olmuyor. Organik de olan çiğ hasırlarla yapılan tarhananın tadı da güzel oluyor. Burada zor koşullarımız için kaldığımız süre boyunca getirmemeye çalışıyoruz. Kendi Koşullarımızla kurduğumuz çadırda veya araçlarımızda 8 veya 9 aile oluşturuldu 25, 30 kişiyle belediyemizin bize sağladığı yerde bir sezonda 20 bine yakın çiğ üretiyoruz. çalışıyoruz."
İşçi Mehmet Filiz de Adana ve Mersin bölgesinde yetişen çiğ kamışlarını işlemlerinden geçirerek tarhananın kurutulmasında kullanılan hasırlara dönüştürüldüklerini anlattı.
Üretilen çiğ hasırların satışını gerçekleştirene kadar kentte kaldıklarını dile getiren Filiz, ayrıntıları şöyle sürdürdü:
"Kahramanmaraş'ın meşhur tarhanası bunun üzerinde kuruyor. Bu ince ve uzun olan kamış Allah'ın bir lütfu. Geçimimizi bunlarla doldurmuyor. Her şeyiyle doğal olan bu malzeme ile yapılan tarhana da doğal oluyor. Plastik hasırları davranışımız çok fazla tercih etmiyor. Ürettiğimiz hasırları daha çok kırsal mahallelerimizin yapısı ve fabrikalar yer alıyor."
Muharrem Filiz ise baba-dede mesleği olan çiğ hasır üretimini devam ettirdiklerini, nisan yerde çalışmaya başlayan mesailerinin Eylül ayına kadar sürdüğünü dile getirdi.
Filiz, "Ağaçtan yapmış olduğunuz sayaçta ailemle üretim yapıyoruz. Yılın büyük bir kısmı bu işlemde mevcut. Bu kamışların kayıtlı olduğu, kayıtlı olduğu ve hasır olarak ayrıntılı bir zaman yer alıyor. Sadece kendi ailemin desteğiyle 1 ay içerisinde 1 tondan fazla üretim yapabiliyoruz." diye konuştu.
PODCASTTÜMÜNÜ GÖR
