ANKARA - Merve Yıldızalp
Meslek hayatında 63 yılı geride bırakan kasket ustası Ali Bozdağ'ı ne trafik kazası ne de kanser hastalığı, "Ömrümün sonuna kadar yapacağım" dediği mesleğinden vazgeçirdi.
Yarım asrı aşkın süredir kasket diken ve ülkenin dört bir yanından müşterisi olan 78 yaşındaki Bozdağ, AA muhabirine, Kayseri'den Ankara'daki Samanpazarı'na kadar uzanan hayat hikayesini anlattı.
Kasket dikilen bir atölyede meslek hayatına başlayan Bozdağ, 15 yaşında Kayseri'den ayrılarak İstanbul'un yolunu tuttu. Mesleği daha iyi öğrenebilmek için 2,5 yıl İstanbul'da Ermeni bir ustanın yanında çalışan Bozdağ, daha sonra memleketine dönüp evlendi.
Askerlik için geldiği Ankara'da pazar günleri kasket dikip harçlığını çıkaran Bozdağ, "Ankara'da işler iyiydi. Kayseri'de dükkan açacak sermayem yoktu. Ben de 'Ankara'ya gideyim de çektiğim sıkıntıyı Allah'tan başka kimse görmesin' dedim." sözleriyle Ankara'ya gelişini aktardı.
%2Fkasket.jpg)
Yaşının ilerlemesine rağmen mesleğini bırakmayan Bozdağ, "Benim bu mesleği bırakmam, sanat anlamında büyük bir kayıp. İşin iyiliği veya kötülüğü açısından değil. Ankara'da bu sanatı oturtan usta yok ama şapkacı çok, alıp satan da çok. Benim yaptığım kasketi yapacak usta yok." diye konuştu.
Küçük yaşlardan itibaren hem okuyup hem de çalışan Bozdağ, güne erken saatlerde başlamaya alıştığını, işe gitmediği pazar günleri evde sıkıldığını dile getirdi.
Emekli olup evde oturanlara tavsiyelerde bulunan Bozdağ, şöyle konuştu:
"60 yaşında emekli olmuş, 65'ine gelirken bir de eline baston almış. Ben bu insanlara iş yapmalarını tavsiye ederim. Hiçbir meziyeti yoksa bir sandık yaptırsın, köşede çekirdek satsın. Ne gelirse tembellikten gelir. Dikiş makinesinin başından kalktığımda dolaşırım, gezerim. Arkadaşım, 'Birer çay içelim, otur' der. Ben oturmam, oturdum mu kendimi ihtiyar zannederim. Çalışmak insanı zinde tutar."
PODCASTTÜMÜNÜ GÖR
