AZEZ - Arif Hüdaverdi Yaman
Suriye’de 7 yıldır devam eden iç savaşın hayatlarını sonsuza dek değiştirdiği kadınlar, savaşın acısını hem belleklerinde hem de bedenlerinde taşıyor.
Savaşın getirdiği yıkımla evlerini ve ailelerini kaybeden birçok kadın, rejim güçlerinin acımasız saldırılarında enkaz altında kalarak veya bedenlerine isabet eden bir şarapnel parçası sonucu ya bir uzvunu kaybetti ya da etkisi uzun yıllar sürecek yaralanmalara maruz kaldı.
Halep'te 4 sene önceki bir bombardımanda kocasını ve sağ elini kaybeden 23 yaşındaki Saher Muhammed, 2 çocuğuyla beraber sığındığı mülteci kampında yaşam mücadelesi veriyor. Bir evi ve düzeni olduğu günleri özlediğini söyleyen Saher, kamplarda hayattan hiçbir beklentileri olmadığını, sadece yaşadıklarını belirtti.
Soğuk günlerde yaralı elinin hala ağrıdığını aktaran Saher, yaklaşan 8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nden haberi olmadığını dile getirdi.
Halep’teki bir Rus bombardımanı sonucu bağırsaklarına ve kasıklarına şarapnel parçaları isabet eden 27 yaşındaki Şehide Muhammed ise defalarca ameliyat geçirdiğini ve hala sağlığına kavuşamadığını anlattı.
Vücudundaki yaralardan dolayı evlenemediğini belirten Şehide, babasını da bir başka saldırı sonucu kaybettiğini aktardı. Bir buçuk senedir Azez’deki bir mülteci kampında yaşayan Şehide, bir kadın olarak kamp yaşamına adapte olmanın çok zor olduğunu ve kendini güvende hissetmediğini ifade etti.
Savaşta hayatı altüst olan kadınlardan bir diğeri de Hamide Ali. Evlerine isabet eden bir bomba sonucu 5 çocuğunu birden kaybeden Hamide, bu olay sonrası kocasının üzüntüden akli dengesini kaybettiğini söyledi.
Kendisinin de başından yaralandığını ve kafasına yerleştirilen bir platinle yaşadığını ifade eden Hamide, "Kocam eve gelmiyor, sokaklarda yatıyor. Bütün yaşadıklarımızın üstüne bir de onun üzüntüsünü yaşıyorum. Benim de psikolojik ve sinirsel rahatsızlıklarım var. Geride kalan 3 çocuğumun bakımını yapmakta zorlanıyorum." dedi.
Savaşın acımasız yüzüyle daha çocuk yaşta karşılaşan ve evlerine isabet eden varil bombasıyla bir ayağını yitiren 8 yaşındaki Nada Akraa ise babasını da savaşta kaybettiğini anlattı.
Nada, koltuk değneklerini kullanarak kampta yer alan okulda eğitimine devam ettiğini söyledi. Savaştan öncesini hatırlamadığını dile getiren Nada, yağmur yağdığı günler kampın çamurlu yollarının kendisini çok zorladığını sözlerine ekledi.
PODCASTTÜMÜNÜ GÖR
