Специјалната известувачка на ОН го обвини Израел за еден од најсуровите геноциди во модерната историја

ЖЕНЕВА (АА) - Израел е одговорен за еден од најсуровите геноциди во модерната историја, изјави специјалната известувачка на Обединетите нации (ОН) за окупираната палестинска територија, Франческа Албанезе, обвинувајќи го Тел Авив дека ја претворил Газа во полигон за тестирање оружје и повикувајќи на сеопфатна меѓународна акција, вклучително и целосно ембарго за оружје и прекин на трговските и инвестициските врски, јавува Анадолу.

„Ситуацијата на окупираната палестинска територија е апокалиптична“, изјави Албанезе пред Советот за човекови права, каде што го презентираше својот последен извештај.

„Во Газа, Палестинците продолжуваат да трпат страдање што не може да се замисли. Израел е одговорен за еден од најсуровите геноциди во модерната историја.“

Албанезе рече дека официјалните бројки покажуваат над 200.000 убиени или повредени Палестинци, но водечките здравствени експерти проценуваат дека „вистинската бројка е многу поголема“.

Таа ја осуди таканаречената хуманитарна Фондација за Газа - новиот механизам за помош на Израел во Газа - како „стапица на смртта - создадена да убие или да го принуди на бегство гладното, бомбардирано, ослабено население.“

Таа ги истакна економските придобивки остварени за време на војната, истакнувајќи дека во изминатите 20 месеци компаниите за оружје оствариле „близу рекордна добивка“ со снабдување на Израел со оружје што се користи за бомбардирање на Газа.

„Компаниите за оружје остварија речиси рекордна добивка со опремување на Израел со најсовремено оружје, кој пушти 85.000 тони експлозив - шестпати поголема моќност од Хирошима - за да ја уништат Газа“, рече таа.

Во извештајот, исто така, се посочува на добивки од „213%“ на берзата во Тел Авив од октомври 2023 година, опишувајќи ја острата спротивност: „Еден човек се збогати, еден човек се избриша.“

Обвинувајќи го Израел дека ја користи војната за „тестирање ново оружје, приспособен надзор, смртоносни беспилотни летала (и) радарски системи“, Албанезе предупреди дека беспомошноста на Палестина ја направила „идеална лабораторија за израелскиот воено-индустриски комплекс“.

Таа именуваше 48 корпоративни актери, вклучително и производители на оружје, банки, технолошки компании, енергетски гиганти и академски институции, тврдејќи дека тие се директно поврзани со поширока „економија на окупација“ што ги одржува дејствата на израелската држава.

„Оружјето и системите за податоци ги брутализираат и надгледуваат Палестинците“, рече таа.

„Колониите се шират - финансирани од банки и осигурители, напојувани од фосилни горива и нормализирани од туристички платформи, синџири супермаркети и академски институции.“

Во рамките на меѓународното право, рече таа, дури и минималната врска со овој систем носи јасна одговорност.

„Постои примарна одговорност на секоја држава и корпоративен субјект целосно да се воздржат или да ги прекинат своите односи со оваа економија на окупација.“

Во директен апел до државите, Албанезе повика на смели чекори. „Земјите членки мора да воведат целосно ембарго за оружје врз Израел, да ги суспендираат сите трговски договори и инвестициски односи и да ја спроведат одговорноста, осигурувајќи дека корпоративните субјекти ќе се соочат со правни последици за нивната вмешаност во сериозни кршења на меѓународното право.“

Таа, исто така, ги повика бизнисите да дејствуваат, нагласувајќи: „Корпоративните субјекти мора итно да ги прекинат сите деловни активности и да ги прекинат односите директно поврзани, придонесувајќи и предизвикувајќи кршења на човековите права и меѓународни злосторства против палестинскиот народ“.

Албанезе рече дека повеќе не верува дека незнаењето или идеологијата се доволни објаснувања за глобалната неактивност.

„Соочени со геноцидот - толку видлив, толку емитуван во живо - овие објаснувања се недоволни.“

Таа заврши со повик до граѓанското општество да ја одигра својата улога, велејќи: „Синдикатите, адвокатите, групите на граѓанското општество и обичните граѓани треба да охрабрат таква промена во однесувањето од страна на бизнисите и владите преку притискање за бојкоти, одземање инвестиции, санкции и одговорност. Она што следува зависи од сите нас.“