Музеј во Техеран нуди редок увид во еволуцијата на уредите за пишување

Мал музеј во центарот на Техеран им нуди на посетителите редок увид во историјата на уредите за пишување, преку колекција од машини за пишување и комуникациски уреди кои сведочат за технолошките промени во текот на повеќе од еден век, јавува Анадолу.

Лоциран на улицата Ираншахр, Музејот на машини за пишување е опишан од неговите основачи како прв од ваков вид на Блискиот Исток.

Во музејот се изложени десетици машини за пишување – од рани механички модели до подоцнежни машини со тастатура – кои ја отсликуваат еволуцијата на пишаната комуникација пред дигиталната ера.

Некогаш суштинска алатка во канцелариите, новинарството и администрацијата низ светот, машините за пишување во голема мера исчезнаа од секојдневната употреба и сега првенствено се чуваат како колекционерски или музејски предмети.

Покрај машините за пишување, колекцијата вклучува рани калкулатори, телефони, телеграфи, фотоапарати, уреди за фотокопирање и други механички комуникациски алатки кои ги документираат поместувањата во канцелариската и информатичката технологија во 20 век.

Директорот на музејот, Ергуван Махкуб, за Анадолу изјави дека музејот е основан во 2001 година од страна на колекционерот Фаршад Камалхани и дека изложените предмети во голема мера се одржуваат во работна состојба.

Тој рече дека колекцијата вклучува некои машини кои се стари повеќе од еден век, иако не сите останале функционални.

Посебен уметнички проект, насловен „Додатоци за машини за пишување“, беше развиен користејќи делови од машини кои не работат. Според Махкуб, копчињата од машините за пишување им биле доставени на дизајнери на сребрен накит, кои создале уникатни парчиња, подоцна изложени на посебна изложба.

Музејот е отворен четири дена во неделата, од 16 до 20 часот, со бесплатен влез.

Махкуб рече дека посетителите често поминуваат долго време внатре, привлечени не само од експонатите, туку и од тивката атмосфера.

Тој, исто така, потсети дека музејот останал отворен и за време на периоди на регионална нестабилност.

Меѓу значајните предмети во колекцијата е ретка машина за пишување од 1936 година, дизајнирана за музички нотации, која музејот ја опишува како еден од ретките преостанати примери од ваков вид.

Махкуб истакна дека целта на музејот е да се зачува историјата на технологијата на пишување и да се нагласи важноста од документирање на секојдневната културна и технолошка меморија.

„Секоја машина за пишување е тивок сведок на ерата во која живееле луѓето“, рече тој, додавајќи дека собирањето не е само зачувување на предметите, туку и заштита на историското сеќавање.