Дваесет и осумгодишната уметница Дилара Сагир од турскиот град Ескишехир своите соништа ги претвора во уметнички дела преку уметноста на стаклото, на која ѝ се посветила по инаетењето со татко ѝ за изборот на факултет.
Сагир дипломирала на Одделот за стакло при Факултетот за ликовни уметности на Универзитетот „Анадолу“, а веќе четири години работи во Студиото за дување топло стакло на Општина Одунпазари.
Нејзините стаклени дела, кои ги создава обликувајќи ги идеите во печка со температура од 1.300 степени, се изложени во Музејот на стакло на Општина Одунпазари, каде што ги привлекуваат љубителите на уметноста.
Делата што Сагир ги изработува со техниката дување стакло во рамките на различни проекти досега биле претставени на голем број изложби организирани во различни периоди.
Уметницата Сагир во изјавата за дописникот на АА рече дека нејзината средба со стаклото била сосема случајна.
„За време на изборот на факултет малку се инаетевме со татко ми. Тој ми рече: 'Не сакам да студираш скулптура.' Јас, пак, од инает ги избрав сите студиски програми што беа слични на скулптура. Така се најдов во Одделот за стакло. На некој начин и со малку напор успеав да се запишам бидејќи многу сакав да студирам во Ескишехир. Откако се запознав со стаклото, може да кажам дека се вљубив во овој материјал и решив да останам. Го завршив образованието на Одделот за стакло, а продолжувам и на постдипломски студии“, рече таа.
Сагир вели дека своите дела ги обликува во зависност од душевната состојба.
„Верувам дека во секој човек, вклучително и кај мене, постои една мала празнина што никој друг не може да ја исполни освен самиот човек. Затоа секогаш внесувам такви мали празнини во моите дела и ги исполнувам со дел од себеси. Освен тоа, претпочитам да создавам работи што ми носат радост и ме прават среќна“, изјави таа.
