Во срцето на иранската престолнина Техеран, местото наречено „Кафе-книга“ мами воздишки со својот уникатен дизајн. Таму, посетителите уживаат во мирисот на кафето додека истовремено нурнуваат во светот на повеќе од 6.000 книги, пишува Анадолу.
Сместено во северниот дел на Техеран, ова катче е особено популарно кај младите, истакнувајќи се со својата природа која во едно ги спојува топлината на кафулето и мирот на библиотеката.
Дизајнерот и архитект на проектот „Кафе-книга“, Ихсан Емани, раскажува за Анадолу дека овој простор некогаш бил обичен дуќан што поврзувал две улици, а токму тоа ги инспирирало да го создадат овој концепт.
Емани со љубов објаснува дека во дизајнот се вткаени траги од иранската уметност на минијатурата, користејќи ја специфичната перспектива на „квадрат и шестоаголник“.
„Нежноста на текстурата на подот извира од иранската минијатура. Се трудевме боите на предметите да ги усогласиме со камењата што ги вградивме. Работата со плочки во бањата, саксиите во дворот... секој мал детаљ ја отсликува префинетоста на минијатурната уметност. Дури и распоредот на полиците го замисливме како иранските приказни. Го дизајниравме просторот така што додека се движите низ него, да се чувствувате како да чекорите низ страниците на една приказна“, вели Емани.
Али Ферани, одговорен за делот со книги, вели дека во „Кафе-книга“ има над 6 илјади наслови за деца и возрасни. Тој со посебно внимание зборува за детското катче, нагласувајќи дека внимателно ги следат сите нови изданија и постојано ја ажурираат библиотеката.
„Имаме сериозна читателска публика. Тука луѓето водат длабоки разговори за руската и француската литература, за поезијата и историјата. Навистина поседуваме квалитетна и силна читателска заедница. Иако сегашните услови во земјата се тешки, културата на книгата сè уште пулсира со полна сила. Се објавуваат добри дела и постои моќен свет на книгите. И покрај сите тешкотии, новите дела од Западот многу брзо се преведуваат на персиски јазик, и тоа со исклучително квалитетни преводи“, споделува Ферани.
Посочувајќи дека интересот за историските книги се зголемил по нападите на САД и Израел што започнаа на 28 февруари, Ферани додава:
„За време на војната, го оставивме ова место да им служи на граѓаните во одредени часови. Можеме со сигурност да кажеме дека иранскиот народ е општество вљубено во литературата и поезијата, кое истовремено длабоко ги разбира и историјата и книжевноста. Честопати и ние учиме многу од нив. Во деновите што следуваат, планираме да организираме и нови културни програми.“
Нијаз Асгари, 19-годишна студентка по архитектура и редовен гостин, раскажува дека ова место го открила по препорака на нејзиниот татко: „Бидејќи ги сакам книгите, а и архитектурата ми е во крвта, дизајнот на ова место навистина ме освои. Идејата за тоа кафулето и библиотеката да бидат нераскинливо поврзани е прекрасна и многу впечатлива.“
Истакнувајќи дека читањето го претпочита пред речиси сè друго бидејќи тоа му помага на умот да се оддалечи од грижите, Асгари вели: „Ова место ми дава многу и сакам да доаѓам тука. Доаѓав неколку пати дури и во најтешките воени денови.“
