Селфиназ Биринџи, која живее во општината Дузќој во турскиот град Трабзон, дури и на 89-годишна возраст не ги остава иглите за плетење од раце и му пркоси на времето, а производите што ги изработува им ги подарува на луѓето околу себе, освојувајќи ги нивните срца, пишува Анадолу.
Откако на млада возраст останала без сопругот и сама ги израснала деветте деца, Биринџи изработува кајтан, една од традиционалните рачно ткаени ракотворби на регионот, како и чорапи, покривки за нозе, чанти и разни украсни предмети.
Откако ќе ги заврши секојдневните домашни обврски, со шарени конци создава дезени според сопствена имагинација. Најголем дел од денот го минува подготвувајќи подароци за гостите, новороденчињата и младенците.
Со насмевката и пријатниот разговор ја стекнала љубовта на луѓето околу себе. Биринџи, која има 62 внуци, за АА изјави дека по смртта на сопругот со години се занимавала со сточарство и земјоделство за нејзините деца никогаш да не почувствуваат сиромаштија.
Истакна дека достоинствено се соочила со сите тешкотии и никогаш не се пожалила од нив.
„Алах ни даде храброст, сила и издржливост, работевме и товарот го претворивме во леснотија. Имав 35 години, а мојот сопруг 40 кога почина. Ниедно од моите деца не почувствува глад или напуштеност. Нека Алах им подари долг и благословен живот на сите“, рече таа.
„Никој не ме научи на ова. Што и да ми дојдеше на ум, го плетев. Мојот ум создаваше, а јас го правев. Плетев кајтан, најдов мониста и со нив создавав. Порано носевме волнени чорапи што сами ги плетевме, така се навикнав на плетењето. На сите во ова село им подарив. Подарував чорапи, кајтан, чанти. Сакам да правам добри дела. Не ги давам за пари, дури и да ми понудат, нема да ги земам. Имам пензија, тоа ми е доволно. Конците ми ги купува ќерката која живее тука. Ми носи мониста, светки и сè што ми е потребно“, вели баба Селфиназ.
Биринџи истакна дека ги користи и материјалите што остануваат во домот, ги украсува со плетење и така создава нови производи.
