17 دسامبر 2025•بهروزرسانی: 18 دسامبر 2025
استانبول/ خلیل سلحشور/ خبرگزاری آنادولو
بر اساس آخرین گزارش طبقهبندی مراحل امنیت غذایی برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد، بیش از 17 میلیون شهروند افغانستان با ناامنی غذایی حاد روبرو هستند و شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه به نزدیک به 4 میلیون نفر خواهد رسید.
ارقام جدید امنیت غذایی از آخرین گزارش طبقهبندی مراحل یکپارچه امنیت غذایی (IPC) برای افغانستان نشان میدهد که سه میلیون زن، مرد و کودک بیشتر نسبت به سال گذشته (14.8 میلیون نفر) با گرسنگی حاد یا بدتر (IPC3+) مواجه هستند. این نهاد پیشبینی کرده که سوءتغذیه کودکان در افغانستان نیز افزایش یابد و
این نهاد تاکید کرد: «در حالی که سوءتغذیه کودکان در بالاترین سطح خود در دهههای اخیر قرار دارد و کاهش بیسابقه بودجه برای سازمانهای ارائهدهنده خدمات ضروری، دسترسی به درمان را به طور فزایندهای دشوارتر کرده است. در صورت درماننشدن، سوءتغذیه در کودکان میتواند به مرگ بینجامد و با ورود به ماههای سخت زمستان، زمانی که دسترسی به غذا به پایینترین سطح میرسد، خطر افزایش مرگومیر کودکان بهطور جدی افزایش مییابد. تمام شاخصهای کلیدی به یک فصل زمستان بیرحم برای آسیبپذیرترین خانوادههای افغان اشاره دارد. پیشبینی میشود در سال آینده نزدیک به 4 میلیون کودک را تحت تأثیر قرار دهد».
جان آیلییف، مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان، گفت: «برنامه جهانی غذا ماههاست که در مورد نشانههای واضح تشدید بحران انساندوستانه در افغانستان هشدار میدهد و آخرین دادهها بدترین ترسهای ما را تأیید میکند. تیمهای ما شاهد هستند که خانوادهها روزها وعدههای غذایی خود را حذف میکنند و برای زنده ماندن اقدامات شدیدی انجام میدهند. مرگومیر کودکان در حال افزایش است و خطر تشدید آن در ماههای آینده وجود دارد».
وی افزود: «افغانستان در حال آمادهسازی برای یک زمستان سخت و بیرحم است، زیرا چندین بحران همزمان شدهاند. خشکسالی نیمی از کشور را تحت تأثیر قرار داده و محصولات را نابود کرده است. از دست دادن شغل و تضعیف اقتصاد، درآمدها و معیشت را تحلیل برده است. زمینلرزههای اخیر خانوادهها را بیخانمان کرده و نیازهای انساندوستانه را به حد اکثر رسانده است. بازگشت اجباری از پاکستان و ایران نیازها را بیشتر تشدید کرده است، به طوری که از ابتدای سال 2.5 میلیون افغان به افغانستان بازگردانده شدهاند که بسیاری از آنها دچار سوءتغذیه و فقر شدید هستند. انتظار میرود تقریباً به همین تعداد در سال 2026 بازگردند».
آیلییف افزود: «ما باید بحران افغانستان را دوباره به تیتر اخبار بازگردانیم تا آسیبپذیرترین افغانها توجهی را که سزاوار آن هستند، دریافت کنند. ما باید در کنار مردم افغانستان بایستیم که برای زنده ماندن به حمایت حیاتی وابسته هستند و راهحلهای اثباتشده را به سوی بهبودی با امید، کرامت و رفاه به کار گیریم».
