15 اکتبر 2019•بهروزرسانی: 17 اکتبر 2019
استانبول/ نرگس رضایی/ خبرگزاری آناتولی
به موازات رویکرد تخریبی رسانههای ایران در ارتباط با عملیات «چشمه صلح» ارتش ترکیه در شرق فرات که در راستای اهداف مشروع دفاعی صورت گرفته است، اتفاق مهم دیگری که البته در فضای مجازی این کشور رخ داد، سیاهنمایی و پروپاگاندای گسترده کاربران علیه عملیات ارتش ترکیه بود که بیشترین مبارزه را علیه تروریسم انجام داده است و نکته قابل تامل همسویی هدفمند این کاربران با حامیان گروه تروریستی پ.ک.ک/ی.پ.گ بود که از چند دهه پیش امنیت ترکیه و غیرنظامیان را هدف گرفتهاند و تصاویر و فیلمهای جعلی که از سوی حامیان این گروه تروریستی منتشر میشد را با نظرات شخصی که توام با خشونت کلامی، توهین و کینه ورزی بود را بازنشر و سعی در واقعی جلوه دادن آنها کردند.
تصاویر و فیلمهایی که گاه مربوط به چند سال پیش از جمله زلزله ارزروم ترکیه در سال 1983 بودند و حتی بارها در رسانهها منتشر شده اند و طنز ماجرا آنجا بود که این افراد حتی عکس های خبرگزاری رسمی ترکیه (آناتولی) را که مربوط به حوادث یمن بوده را به اسم عملیات چشمه صلح ارتش ترکیه جعل کردند.
در مصداقی بارز و قابل توجه، حامیان گروه تروریستی پ.ک.ک/ی.پ.گ در نخستین روزهای آغاز عملیات چشمه صلح، فیلمی را منتشر کردند که در این فیلم مردی مسن جلوی تابوت میرقصد و مدعی شدند که این مرد 'یک پدر کرد سوری' است که در مقابل تابوت دختر پیشمرگهاش می رقصد و این دروغ شرم آور را در ابعاد گسترده به اشتراک گذاشته و به لعن و نفرین پرداختند.
حال آنکه این فیلم مربوط به قسمت 78 سریال (آتا اجاقی) ساخت کشور جمهوری آذربایجان بود که از شبکه «خزر» این کشور پخش می شده است و این مرد نه یک کرد که یک آذری بوده و موضوع نه حمله نظامی، بلکه سناریوی یک سریال بوده است.
در مصداقی دیگر عکس مربوط به زلزله سال 1983 در شهر ارزروم ترکیه که برنده جایزه عکاسی وورد پرس نیز شده بود، به عنوان تصاویر عملیات چند روز اخیر جلوه داده شد. همچنین تصویر کودکی که کودکی دیگر را در آغوشش حمل میکند و از سوی ابراهیم ابولیث، خبرنگار رسانه رسمی ترکیه "آناتولی" در سال 2016 از حمله هوایی رژیم بشار اسد به شهر حلب گرفته شده و عکس کودک پناهجوی سوری در یونان که ژانویه سال 2019 در این کشور ثبت شده بود را به عملیات ارتش ترکیه نسبت دادند و برای تحریک افکار عمومی دست به جعل واقعیت زده و به زعم خود سعی در تخریب ترکیه کردند.
فارغ از اهداف این افراد که کاملا محرز و آشکار است، همسویی کاربران ایرانی با این دروغها، این سوال را به ذهن متبادر میکند که آنها چگونه کشته شدن سربازانشان به دست پژاک، شاخه ایرانی این گروه تروریستی را به سرعت فراموش کرده و به رغم جنایات آنها در شهرهای شمال غرب این کشور از جمله استان آذربایجان غربی با هواداران آنها همسو و همصدا شدهاند.
این در حالی است که در جریان نبرد کوبانی یکی از اعضای زن گروه تروریستی پ.ی.د/ی.پ.گ صراحتا به خبرنگار شبکه «بی بی سی» که در محل حضور داشته، میگوید «کوبانی را که آزاد کردیم سراغ ایران میرویم و نوبت آنها هم میرسد» و همین فیلم در آن برهه که خیلی نیز دور نیست در ابعاد گسترده در شبکه اجتماعی ایران بازتاب یافت و خشم کاربران را برانگیخت و اینک همین کاربران برای آن تروریست زن که رسما ایران را تهدید میکند، دلسوزی کرده و او را «مردم مظلوم» جلوه میدهند.
هر چند میگویند سیاست پیچیدگیهای خاص خود را دارد و تغییرات در آن بسیار اتفاق میافتد. اما اینکه مردم با این سرعت دیدگاه خود را تغییر داده و یک شبه از تروریست، قهرمان و مظلوم می سازند جای سوال دارد. آن هم مردمی که زخم خورده همان گروه هستند و قطع یقین واقعیت را میدانند. با اینهمه آنها آگاهانه همسو با حامیان گروه تروریستی به اشاعه اکاذیب پرداخته و سناریوسازی میکنند. سناریوهایی که البته نخ نما بوده و دروغ آنها را برملا میسازد.
