خطرات جانی و مشکلات پناهجویان افغان در مسیر مهاجرت به اروپا
پناهجویان افغان در مسیر مهاجرت خود به اروپا با مشکلات و خطرات فراوانی مانند بیماری، گرسنگی، تشنگی، آدمربایی، شکنجه، تهدید، تحقیر، سرقت پول، تجاوز مواجه می شوند و در معرض خطر مرگ قرار میگیرند.
09 آوریل 2018•بهروزرسانی: 10 آوریل 2018
دوغوبایزید/خلیل سلحشور/خبرگزاری آناتولی
شهروندان افغانستان در مسیر مهاجرت غیرقانونی خود به کشورهای مختلف اروپایی با مشکلات و خطرات فراوانی؛ مانند بیماری، گرسنگی، تشنگی، آدمربایی، شکنجه، تهدید، تحقیر، سرقت، تجاوز و غیره مواجه شده و حتی در معرض خطر مرگ قرار میگیرند.
گل آقا سید مراد دوتارنوازی که به همراه 310 افغان دیگر به اقامتگاه موقی تیم جستجو و نجات تانری ویردی در شهرستان دوغوبایزید استان آغری منتقل شده است در گفتگو با خبرنگار بخش فارسی خبرگزاری آناتولی قصه مهاجرت خود را چنین حکایت کرد:
"پس از ورود به خاک ایران برخی پناهجویان به بیماری های مختلفی مبتلا شدند. در این کشور همچنین مورد آزار و اذیت قرار گرفتیم. یکی از کودکان افغان در مسیر شهرستان سراوان استان سیستان و بلوچستان ایران فوت و جنازه وی را همانجا دفن کردیم.
طولی نکشید که با جسد یکی دیگر از آوارگان افغان مواجه شدیم. وی بدون خاکسپاری زیر سنگی رها و خشک شده بود. خیلی وحشت کردیم. البته این جسد را نیز دفن کردیم. مسیر بسیار خطرناکی بود. ساعت ها پیاده روی کردیم و با مشکلات زیادی مواجه شدیم".
عزیزالله رستاقی از ولایت تخار در شمال افغانستان هم حملات طالبان و داعش و درگیری آنها با نیروهای امنیتی کشورش را عامل فقر، تنگدستی، بی ثباتی و فرار جوانان دانست و توضیح داد:
"پناهجویان مسیر خیلی سختی را در ایران طی میکنند. شماری زیادی از شهروندان افغانستان در این راه کشته یا در اثر شرایط بد بهداشتی جان خود را از دست می دهند. تشنگی و گرسنگی از دیگر عوامل مرگ و میر آنها در این مسیر است.
پناهجویان افغان هنگام عبور از پاکستان به خاک ایران، با خطرات و تهدیدات زیادی نیز مواجه می شوند. خودم شاهد منظره دلخراشی بودم؛ اجساد چند تن از هموطنانم زیر درختی رها و اطراف آنها سنگ گذاشته شده بود".
دخترا جوانی که نخواست نامش ذکر شود هم از طی کردن یک مسیر بسیار پرخطر خبر داد و اظهار داشت:
"با تحمل سختی های بسیاری، خود را به ترکیه رساندم. پس از ترک خانه، خبری از پدر و مادرم ندارم. هنوز نتوانستم با آنها تماس بگیرم. در ترکیه خیلی به ما رسیدگی می شود. پلیس، سربازان، انجمن های خیریه و مردم رفتار خوبی با ما دارند. در پی فرصتی هستیم تا زندگی آرامی داشته باشم و ادامه تحصیل دهم".
