07 سپتامبر 2016•بهروزرسانی: 07 سپتامبر 2016
تهران/ خبرگزاری آناتولی
در حالی که لغو کنسرت های موسیقی به دلایل دینی یا امنیتی در ایران اخیرا موضع و موضوع خبرسازی بوده است، افزایش تعداد گروه های اجرای خیابانی موسیقی در تهران به روشنی دیده می شود. گروه سه نفره «پرانتز» یکی از گروه های موسیقی خیابانی پایتخت ایران است که این روزها بعضی از خیابان های پر ترددش میزبان اجرای موسیقی گروه هایی است که نوازندگان جوان آن اغلب نظر عابران را به سبک و اجرای هنری خود جلب می کنند.
موسیقی خیابانی در ایران پدیده تازه ای است. گروه موسیقی پرانتز یکی از گروه هایی است که محل و زمان اجراهای خود را از طریق رسانه های مجازی به ویژه اینستاگرام اعلام می کند. از بررسی صفحات مرتبط با موسیقی خیابانی در فضای مجازی و حساب اختصاصی این گروه در اینستاگرام، می توان گفت که این گروه موفق شده طرفدارانی را هم جذب کند.
خبرنگار آناتولی در حال اجرای موسیقی پاپ این گروه در پیاده راه مقابل یکی از کتابفروشی های بزرگ و معروف خیابان شریعتی تهران به دیدار و گفت و گو با سه نوازنده جوان آن رفته است. گروه پرانتز را «رامین» 33 ساله- نوازنده گیتار، «آرن» 20 ساله- نوازنده گیتار الکتریک و «سینا» 18 ساله- نوازنده ساز کوبه ای کاخون، تشکیل می دهند.
رامین سرپرست گروه هست و گروه پرانتز را حدود دو سال قبل تشکیل داده است. او می گوید که در دانشگاه مترجمی زبان انگلیسی خوانده و تدریس زبان هم می کند، اما نوازندگی را خود فراگرفته و از روی علاقه نوازندگی خیابانی را انتخاب کرده است. با این حال موضوع درآمد اجراهای خیابانی اگرچه که اندک باشد، برایش مهم است.
سرپرست گروه پرانتز درآمد اجراهای خیابانی را با هدف فراهم شدن هزینه انتشار آلبوم موسیقی گروه تعریف کرده و تاکید می کند که قرار نیست این گروه در آینده هم در سطح اجراهای خیابانی بماند.
به گفته او؛ آن ها آرزو دارند روزی بتوانند در سالن های موسیقی کنسرت برگزار کنند، اما اکنون به دلیل نداشتن توان مالی کافی برای اجاره سالن، خیابان را یک صحنه رایگان برای معرفی خود می دانند. با این حال برای استفاده از این صحنه رایگان، آن ها چندان بدون مشکل نیستند و گاهی مزاحمت هایی هم مانع کار آن ها است.
سینا کم سن ترین عضو گروه است. این نوازنده جوان ساز کاخون در گروه پرانتز هم می گوید که از روی علاقه به پرانتز ملحق شده و نیاز مالی هم ندارد، چرا که هنوز دانش آموز است و هزینه زندگی اش با خانواده پدری است.
وی در پاسخ به این پرسش که "فکر می کنی چند گروه مثل شما کار می کنند؟" تخمین می زند که حدود هشت گروه موسیقی خیابانی در تهران به صورت منسجم کار می کنند و حتی گاهی با هم رقابت هم دارند. سینا یادآوری می کند که در شهرهای دیگری مثل شیراز و کرج هم گروه های موسیقی خیابانی فعالیت دارند و او بعضی از آن ها را هم می شناسد.
نوبت به گفت و گو با آرِن می رسد. نوازنده گیتار الکتریک گروه پرانتز می گوید: این اسم هنری من است و نمی خواهم نام اصلی ام را عنوان کنم.
آرن همان طور که با موهای بلند و خاص گیتاریست ها ایستاده، انگشت هایش را روی سیم های گیتار جا به جا می کند و در پاسخ به پرسش از تحصیلاتش می گوید دانشجوی مهندسی عمران است.
در آخر این دیدار؛ اعضای پرانتز از تلاش هایشان برای دریافت مجوز قانونی جهت اجراهای خیابانی از شورای شهر تهران هم حرف زدند... از این که حتی با یکی از اعضای شورای شهر هم گفت و گو کرده اند، و از این که هنوز تلاش هایشان برای دریافت مجوز به نتیجه ای نرسیده است.
جوانان جویای نام این گروه حرف های زیادی دارند. آن ها از ضبط کلیپ هایی از اجراهای موسیقی خیابانی توسط مردم می گویند که در شبکه های اجتماعی منتشر می شود و این که حتی یک گروه موسیقی معروف پاپ در ایران کلیپ آن ها را در صفحه خود قرار داده است.
حالا گفت و گو با آن ها به پایان رسیده و موسیقی آغاز می شود. درست همان طور که بتهوون می گوید: "آن جا که کلمات به پایان می رسند، موسیقی آغاز می شود."
پرانتز باز... پرانتز بسته... و می ماند آرزوی این که روزی گروه ها و فعالیت های جوان هنر و موسیقی در جهان از علایم محدود کننده نگارش خبری خارج شوند و موسیقی؛ منتشر!
