02 نوامبر 2019•بهروزرسانی: 03 نوامبر 2019
غزه/ نور ابوعيشه/خبرگزاری آناتولی
امروز دوم نوامبر یکصد دومین سالگرد صدور اعلامیه بالفور، یکی از بیانیههای ننگین تاریخ انگلستان و به عنوان پیشزمینه تاریخی برای ایجاد یک کشور ملی برای یهودیان در سرزمین فلسطین شناخته می شود، است.
این نامه تاریخی توسط آرتور جیمز بالفور، وزیر خارجه وقت بریتانیا در تاریخ 2 نوامبر سال 1917، خطاب به والتر روتشیلد، سیاستمدار یهودیتبار و از شخصیت های شناخته شده صهیونیزم نوشته و در آن به یهودیان وعده ایجاد "میهن ملی" در سرزمین فلسطین داده شده است.
در پی صدور بیانیه بالفور که در چارچوب کمپین "اسکان مردم به میهن در میهن بدون ملت" نوشته شده است، مهاجرت عظیم یهودیان به سرزمین های تاریخی فلسطین آغاز شد.
-بیانیه بالفور به چه حوادثی منجر شد؟
وزیر امور خارجه وقت بریتانیا در سومین سال از جنگ جهانی اول نامهای خطاب به روچیلد، یکی از چهرههای معروف جنبش صهیونیسم نوشت و در آن وعده تخصیص «یک وطن برای یهودیان» داد. این نامه سپس به عنوان بیانیه بالفور شناخته شد و یکی از نقاط عطف در تاسیس دولت اسرائیل به شمار میرود.
هدف از صدور این بیانیه که در پی نامهنگاری متقابل بین بالفور و روتشیلد و پیشاپیش ورود آمریکا به جنگ جهانی شکل گرفت، جلب توجه دیاسپورای قدرتمند یهودی در داخل این کشور بود.
نامه معروف بالفور با عبارت «لرد روچیلد گرامی، بسیار خوشوقتم که از جانب دولت اعلیحضرت همدردی و همدلی خود را با خواسته ها و آرزوهای یهودیان صهیونیست که به هیأت وزیران تقدیم و با آن موافقت شده است را ابلاغ کنم» آغاز و این چنین ادامه پیدا میکند:
«دولت اعلیحضرت تأسیس وطن ملی برای ملت یهود در فلسطین را با علاقه دنبال می کند و برای فراهم کردن امکان برپایی آن تمام تلاش خود را خواهد کرد.
باید به روشنی دانست که هرگز نباید کاری برخلاف و به زیان حقوق مدنی گروه های غیریهودی ساکن فلسطین یا حقوق و موقعیت قانونی یهودیان در دیگرکشورها انجام شود.
سپاسگزار خواهم شد اگر این بیانیه را به اتحادیه صهیونیسم برسانید". این نامه بعدا به تایید دولتهای ایتالیا، فرانسه و آمریکا نیز رسید».
-مهاجرت یهودیان به فلسطین افزایش یافت
با برپایی این دولت تحت قیمومیت بریتانیا بین سالهای 1920-1940 مهاجرت یهودیان به سرزمین فلسطین شتاب بیشتری گرفت و متعاقب جنگ جهانی دوم و پیامدهای آن برای یهودیان اروپا این مهاجرت ابعاد تازه ای یافت.
با وجود تلاش فلسطینیان برای مقابله با مهاجرت یهودیان به سرزمین های شان، پایان قیمومیت بر این سرزمین و خروج از آن، کشور اسرائیل در سال 1948 -که فلسطینیان از آن به عنوان سال نکبت یاد می کنند- تاسیس شد.
با برقراری دولت اسرائیل با هدایت بیانیه بالفور در سرزمین تاریخی فلسطین اخراج فلسطینی ها شدت بیشتری گرفت و خسارات مالی و جانی زیادی متحمل آنان شد که مجبور به ترک بیش از نیمی از سرزمین خود شدند.
کارشناسان سیاسی در مصاحبه جداگانه با خبرگزاری آناتولی پیامدهای وعده بالفور را بر مردم فلسطین فاجعه بار و روز سیاه در تاریخ بشریت و لطمه به عدالت دانستند.
به نظر آنها بیانیه مذکور باعث شد که فلسطینیان از سرزمین خود اخراج و آواره شوند و مورد بی خانمانی و کشتار قرار گیرند.
محسن صالح مدیر مرکز تحقیقات «الزیتونه» با اشاره به وعده بالفور گفت: انگلیس زمان اشغال فلسطین (1920-1948) بخش این وعده یعنی ایجاد وطن برای یهودیان را اعمال کرد.
وی افزود: اما بخش متضرر نشدن فلسطنیان که آن زمان 92 درصد این سرزمین را تشکیل می کردند را اجرا نکرده است.
مصطفی ابراهیم نویسنده و تحلیلگر سیاسی فلسطینی گفت: انگلستان از طریق اعطای فلسطین به یهودیان به دنبال تضعیف مردم عرب و تقسیم خاورمیانه بود.
وی افزود: انگلستان اسرائیل را به عنوان پلیس کشورهای اروپای وغربی در خاورمیانه انتصاب کرد.
حسام الدجنی نویسنده و کارشناس سیاسی گفت: مسئولیت قانونی و اخلاقی اعلامیه بالفور که فلسطینیان از آن متضرر شده اند، بر عهده انگلیس است.
وی همچنین تصریح کرد: اسرائیل به عنوان یک کشور تخریب کار در منطقه و پرچم منافع انگلیس ایجاد شد.
او ادامه داد: انگلیس اسرائیل را جایگزین خود در منطقه قرار داده و آن را خنجری بر پشت هر نوع پیشرفت و توسعه در منطقه مستقر کرده است.
گفتنی است آرتور جیمز بالفور، وزیر وقت امور خارجه بریتانیا در تاریخ دوم نوامبر1917 میلادی نامهای تاریخی به لرد لیونل و ولتر روتشیلد، سیاستمدار یهودیتبار و عضو مجلس عوام بریتانیا نوشت که بعدا به بیانیه «بالفور» مشهور شد.
در این بیانیه به «موضع مثبت» دولت بریتانیا برای «ایجاد خانه ملی برای یهودیان در سرزمین فلسطین و کمک بریتانیا برای انجام این اقدام» اشاره شده است. دولت و مردم فلسطین از بریتانیا می خواهند برای صدور وعده «بالفور» که مقدمه ای برای تشکیل اسرائیل در سرزمین فلسطین بوده است، عذرخواهی کند و دولت فلسطین را به رسمیت بشناسد.
