باکو/خبرگزاری آنادولو

قربانیان قتل‌عامی که در سال 1918 توسط گروه‌های مسلح ارمنی انجام شد و در جریان آن 50 هزار نفر جان خود را از دست دادند، در «روز نسل‌کشی آذربایجانی‌ها» گرامی داشته می‌شوند.

قتل‌عامی که 108 سال پیش توسط گروه‌های مسلح ارمنی در جمهوری آذربایجان رخ داد، یکی از فاجعه‌بارترین کشتارها در تاریخ این کشور تلقی می‌شود. در اوایل قرن بیستم و در سال‌های پایانی حکومت روسیه تزاری، ارامنه که در مناطق مختلف آذربایجان اسکان داده شده بودند، از خلا قدرت استفاده کرده و شروع به کشتار آذربایجانی‌ها و تصرف سرزمین‌های آنها کردند.

از سال 1905 به بعد، گروه‌های ارمنی با سازماندهی و مسلح شدن، برای ایجاد رعب و فشار بر آذربایجانی‌ها، به‌ویژه در باکو و سایر مناطق، ناآرامی‌هایی ایجاد کردند. در سال 1917 با وقوع انقلاب در روسیه، رژیم تزاری سقوط کرد. بلشویک‌ها که به قدرت رسیدند، در باکو نیز کنترل اداره امور را در دست گرفتند. استفان شائومیان رهبر بلشویک‌های ارمنی در باکو، از گروه‌های مسلح ارمنی حمایت سیاسی و مالی کرد و در نتیجه حملات علیه آذربایجانی‌ها افزایش یافت.

در فاصلهٔ 30 مارس تا 3 آوریل 1918، گروه‌های ارمنی و بلشویکی در شهرها و مناطق مختلف از جمله باکو، شماخی، قوبا، خاچماز، لنکران، حاجی‌قابول، سالیان، زنگزور، قره‌باغ، نخجوان و سایر مناطق، 50 هزار آذربایجانی را به قتل رساندند. این کشتارها با ورود نیروهای ارتش عثمانی موسوم به «ارتش اسلام قفقاز» به آذربایجان و پاکسازی منطقه از گروه‌های مسلح پایان یافت.

در جمهوری آذربایجان، این اقدامات خشونت‌آمیز و کشتارهای سال 1918 به عنوان «نسل‌کشی» شناخته می‌شود. حیدر علی‌اف، رئیس‌جمهور فقید جمهوری آذربایجان در سال 1998 با امضای فرمانی، روز 31 مارس را به عنوان «روز نسل‌کشی آذربایجانی‌ها» نام‌گذاری کرد.