بانیاس/ اشرف موسی، اتهم امره/ خبرگزاری آنادولو
شاهدان قتلعام بانیاس، کشتار فجیع 248 غیرنظامی توسط رژیم بشار اسد در سال 2013 در روستای بیضا در شهر بانیاس در طرطوس سوریه برای اولین بار از تجربیات دردناک خود صحبت کردند و دوربینهای خبرگزاری آنادولو ردپایی از آثار این جنایت هولناک و ابعاد وحشیگری را مستند میکند.
در طول جنگ داخلی سوریه، که با تلاش رژیم اسد برای سرکوب جنبشهای مردمی که در سال 2011 خواستار آزادی بودند، آغاز شد، رژیم یکی از بزرگترین قتلعامها را در روستای بیضا در بانیاس انجام داد.
نیروهای متشکل از نهادهای امنیتی مختلف از جمله ارتش، اطلاعات، اداره سیاسی و امنیتی، پلیس نظامی، و بهویژه نیروهای شبهنظامی رژیم سرنگونشده، در 2 مه 2013 روستای بیضا را محاصره کردند.
%2Fe2.jpg)
نیروهای رژیم وارد روستا شدند و ابتدا غیرنظامیان را در میدان جمع کردند.
در این شرایط، مردان بهطور جداگانه در یک فروشگاه کوچک تلفن محبوس میشدند، در حالی که زنان و کودکان نیز در چند خانه مشرف به میدان روستا به اسارت گرفته میشدند.
نیروهای رژیم، غیرنظامیان هراسان را با تیراندازی به قتل رساندند و مکانهایی را که در آن حضور داشتند، به آتش کشیدند.
قتلعامی که از دوم مه در روستا آغاز شده بود، در سوم مه ادامه یافت، زمانی که تمام خانهها یکی یکی بازرسی شدند و ساکنانشان به قتل رسیدند. تنها آنهایی که زود متوجه وضعیت شده و موفق به فرار شدند، از محاصره جان سالم به در بردند.
در جریان این کشتار که در آن 248 غیرنظامی جان باختند، نیروهای رژیم از روشهای وحشیانهای مانند بستن برخی از روستاییان به خودروهایی که در جهت مخالف حرکت میکردند و قطعه قطعه کردن آنها، برای کشتن استفاده کردند.
نیروهای رژیم که میخواستند مسئولیت قتلعام را به گردن نیروهای مخالف بیندازند، شیخ عمر، برجستهترین چهره روستا، را تحت فشار قرار دادند تا در مقابل دوربین اعترافات دروغین ارائه دهد.
کشتار بانیاس از سوی محافل آکادمیک بینالمللی و کارشناسان تحقیق میدانی به عنوان استراتژیای از سوی رژیم ارزیابی شد؛ استراتژیای که هدف آن تحریک مخالفان، تبدیل رویدادها به جنگی فرقهای و در نتیجه، اتحاد حامیان رژیم در دفاع از بقای آن بود.
در مصاحبههایی که خبرنگار خبرگزاری آنادولو با اهالی روستا انجام داد، مشخص شد که ترس و سکوتی که پس از کشتار اهالی روستا ایجاد شده بود، هرچند کاهش یافته، همچنان ادامه دارد. بسیاری از مردم هنوز در باور به سرنگونی رژیم تردید دارند و تازه شروع به رهایی از فشارهایی میکنند که بر آنها تحمیل شده بود.
عبد الستار خلیل، یکی از شاهدان عینی این قتلعام، به خبرنگار آنادولو گفت: ‘قتلعام در ماه مه 2013 رخ داد. این روستا به دلیل مخالفتش با رژیم اسد هدف حمله قرار گرفت. اعدامها در یک میدان عمومی صورت گرفت.
خلیل با اشاره به مشاهده جزئیات زیادی از این حادثه، گفت: نامزد و خانوادهاش کشته شدند؛ 2 پسر، 2 کودک، 3 دختر، و مادر و پدر این خانواده جان باختند.
خلیل که نیروهای نظامی و ارتش اسد را مسئول اعدامها میداند، دردناکترین لحظهای که تجربه کرده است را اینگونه توصیف میکند: یک بچه ششماهه از سر و صدای شلیک گلوله گریه میکرد. از مادرش خواسته شد که او را ساکت کند، اما به مادر گفتند: اگر نمیتوانی ساکتش کنی، ما این کار را میکنیم. سپس بچه را با اسلحه کشتند.
