27 ژوئن 2017•بهروزرسانی: 28 ژوئن 2017
سارایوو/خبرگزاری آناتولی
مونیرا سوباشیچ، رئیس انجمن مادران سربرنیتسا و زپا در گفتگو با رسانه ها در مورد حکم دادگاه عالی هلند در رابطه با نقش این کشور در رابطه با نسلکشی سربرنیتسا، رای دادگاه عالی هلند را ناعادلانه خواند.
سوباشیچ در اعتراض به محکومیت هلند به داشتن نقش جزئی در نسلکشی سربرنیتسا گفت: "امروز بی عدالتی بزرگی نسبت به من روا داشته شد. این حکم نه تنها به من، بلکه به تمامی مسلمانان مربوط می شود. این حکم کسانی است که به رغم مقصر بودن، مسئولیت کشتار 10 هزار مسلمان را برعهده نمی گیرند".
وی با انتقاد از رای دادگاه مبنی پرداخت تنها 30 درصد از غرامت به خانواده قربانیان نسلکشی سربرنیتسا افزود: درست مثل ثبت شکایت مادران علیه آنها، مجرمیت آنها نیز ثبت خواهد شد.
مولودین پاسیج که پدر خود را در واقعه نسلکشی سربرنیتسا از دست داده نیز با ناکافی توصیف کردن حکم دادگاه هلند اظهار داشت: "انتظار بیشتر از این را داشتم. منتظر بودم که پس از سالها به جرم خود اعتراف کنند اما این عملی نشد. ما به راه خود ادامه خواهیم داد. دلیل حضور امروز من در اینجا، درج نام پدرم در لیست 350 نفره قربانیان است که آن زمان در چارچوب نیروهای حافظ صلح سازمان ملل خدمت می کرد".
گفتنی است، دادگاه عالی هلند امروز طی حکمی با تایید حکم دادگاه منطقه ای، دولت این کشور را در رابطه با کشتار 300 مرد بوسنیایی در شهر سربرنیتسا در سال 1995، "تا حدودی مقصر" دانست.
گپکه دولک، قاضی دادگاه در حکم خود اعلام کرده بود که سربازان هلندی با اخراج 300 بوسنیایی از کمپ نظامی "شانس زنده ماندن" را از آنها گرفتند.
دادگاه، دولت هلند را موظف به پرداخت 30 درصد از غرامت درخواست شده از سوی خانواده قربانیان این واقعه کرد.
دادگاه منطقه ای لاهه در سال 2014 طی حکمی در رابطه با شکایت انجمن مادران سربرنیتسا در سال 2007، دولت هلند را به دلیل تسلیم 300 مرد اهل شهر سربرنیتسا از سوی نظامیان هلندی در سال 1995 به سربازان صرب، تا حدودی مقصر شناخته بود.
غیرنظامیان بوسنیایی تبار که پس از اشغال شهر سربرنیتسا توسط صربها به فرماندهی "ژنرال" راتکو میلادیچ در 11 ژوئیه 1995، به نیروهای هلندی وابسته به نیروهای حافظ صلح سازمان ملل پناه برده بودند، توسط سربازان هلند به صربها تحویل داده شدند. صربها اجازه دادند تا زنان و کودکان به مناطق تحت کنترل سربازان بوسنی برسند. اما بیش از 8 هزار مرد بوسنیایی را در مناطق جنگلی، کارگاهها و انبارها به قتل رساندند. بوسنیاییهای کشته شده در گورهای دسته جمعی دفن شدند و طبق روال هر سال، اجساد برخی از آنها از گورهای دسته جمعی خارج و پس از آزمایش ژنتیک و تشخیص هویت، در قبرهای جداگانه دفن میشوند.
