25 نوامبر 2017•بهروزرسانی: 26 نوامبر 2017
استانبول/ شاهین دمیر/ خبرگزاری آناتولی
بنعلی یلدریم، نخست وزیر ترکیه طی اظهاراتی در همایش فارغ التحصیلان برنامه بورسهای ترکهای خارج از کشور و جوامع خویشاوند «YTB» گفت: بی ثباتی و مشکلات خاورمیانه و آفریقا ادامه دارد. نمی خواهیم جوانان مان تبديل به نسل سوخته و درگیر مشکلات شوند. به همین دلیل 70 درصد امکانات تحصیلی ما به جوانان محروم از فضاى در كشورشان، اختصاص داده خواهد شد.
وی همچنین ضمن محکوم کردن حمله جنایتکارانه تروريستی روز گذشته در مصر، تصریح کرد: بمباران و گلوله باران افراد در حین اقامه نماز جمعه از ديدگاه انسانیت و اسلام مردود است.
ادامه اظهارت نخست وزیر ترکیه در این همایش بدین شرح است:
- تبادل دانشجو یکی از راههای برقراری صلح بين ملت هاست. هر دانشجويى که از دانشگاه هاى تحصيل كند، ما نیز از او در مورد فرهنگ کشورش می آموزيم. مهم تر از اين، هر دانشجوی خارجی، پس از سفرای مان، دومین فرد در کشورش است که ما با وی رابطه برقرار می کنیم. آنها سفرای دوستی ما خواهند شد.
امروز از 110 کشور شرکت کننده در این محل حضور دارند. می خواهیم بدین وسیله تفاوت امکانات تحصیلی ترکیه در گذشته و امروز را به این حضار نشان دهیم.
در دهه 60 میلادی تنها 8 دانشگاه وجود داشت، اکنون 185 دانشگاه در کشور خدمات تحصیلی ارائه می دهند. بیش از 150 هزار دانش آموخته در ترکیه در 160 کشور جهان حضور دارند. این یک گنج در زمینه منبع انسانی بوده و مصداق همبستگی ترکیه با مناطق برادرش محسوب می شود. همچنین نمونه زیادی از برقراری پل های ارتباط دوستی با این مناطق است.
میزان علاقه و محبت های برادرانی که در دهه 60 از دانشگاه های ترکیه فارغ التحصیل شده اند، کاهش نیافته است. در بین این افراد، وزیر عمران و مسکن سومالی، وزیر فرهنگ و آموزش کانتون نرتوا بوسنی و هرزگوین، معاون نخست وزیر چچنستان، وزیر ارتباطات، فناوری و ترابری فلسطین حضور دارند. همچنین شمار زیادی از حقوق دانان، پزشکان، مهندسان و سایر کارشناسان امروز فارغ التحصیل دانشگاه های ما هستند. کشورها و برادری ابدیمان پایه مشترک روابط ما را تشکیل میدهد.
شمار پناهجویان دنیا از 55 میلیون نفر گذشت که معادل جمعیت بیست و پنج کشور است. لذا بیست و ششمین کشور بزرگ جهان، کشور پناهجویان است. ما در چنین جهانی زندگی می کنیم. جهان امروز میلیاردها ساکن خود را خوشبخت نمی کند و امیدی به آینده آنان نمی دهد. لذا مدیران جهان امروز و کشورهای عضو سازمان ملل باید مسئولیت بیشتری بپذیرند و برای حل مشکلات رقابت را کنار گذاشته و به سوی همکاری بیشتر روی آورند.
