28 نوامبر 2017•بهروزرسانی: 28 نوامبر 2017
لندن/ اینجی گونداغ/ خبرگزاری آناتولی
بنعلی یلدریم، نخست وزیر ترکیه طی سخنانی در اندیشکده بینالمللی مطالعات استراتژیک لندن (IISS) اظهار داشت: «زمانی که به متحدان آمریکایی خود می گوییم؛ گروه های پ.ی.د و ی.پ.گ سازمان های تروریستی هستند، و نباید برای مقابله با داعش با آنها همکاری کرد، می گویند که این همکاری یک ترجیح نیست، بلکه یک الزام و ضرورت است. ما نیز می گوییم خرید سامانه «اس.400» یک ترجیح نیست بلکه یک ضرورت است».
وی در این نشست که تحت عنوان "چشم انداز ترکیه در خاورمیانه، آیا در انتهای تونل امیدی وجود دارد؟" برگزار شد همچنین گفت:
«ترکیه همچنان یکی از اعضای مهم ناتو بوده و به دنبال تضعیف این سازمان نیست. تا زمانی که ناتو نقش مورد نیاز در منطقه را ایفا می کند، ما متعهد به همکاری با این سازمان هستیم.
ناتو در قبال تهدید های خارجی در کنار ترکیه نایستاده و به ویژه به درخواست های کشور در زمینه سیستم دفاع هوایی بی تفاوت بوده است.
از ناتو درخواست کردیم تا از خاک ما دفاع کند، ولی نکرد. اگر ناتو امروز وظیفه خود را انجام ندهد، پس چه زمانی نقش خود را ایفا خواهد کرد؟ ترکیه از سال 1952 عضو ناتو است و متعهد به همکاری با این سازمان بوده و خواهد بود.
بحران برخی کشورهای عربی با قطر
در منطقه به اندازه کافی مشکل وجود دارد و مایل به افزایش آن نیستیم. همه طرفها را به آرامش و سکونت فرا میخوانیم. این وضعیت قابل تداوم نیست و باید از طریق گفتگو حل و فصل شود.
حمله به مسجد در مصر
دولت ترکیه در پی حمله تروریستی به نمازگزاران در مسجد روضه مصر، برای همبستگی با مردم این کشور یک روز عزای عمومی در سراسر کشور اعلام کرد. من و رئیس جمهور کشور جداگانه پیام تسلیت منتشر کردیم.
میان مردم ترکیه و مصر هیج مشکلی وجود ندارد، زیرا مردم دو کشور صدها سال همچون برادر در کنار همدیگر زندگی کرده اند. دارای تمدن، دین و تاریخ مشترک هستیم.
مشکل در این زمینه نیست بلکه در برکناری یک رئیس جمهور منتخب با کودتای نظامی است. آنچه که در مصر اتفاق افتاد این بود. در ترکیه هم تلاشی در این زمینه صورت گرفت ولی مردم کشور به آن اجازه ندادند.
مشکل ما با دولت مصر منحصر به این مورد است. از این پس برای توسعه روابط خود با مردم مصر تلاش های بیشتری خواهیم کرد. در اصل میان مردم دو کشور هیج اختلافی و هیچ مشکلی وجود ندارد.
مساله سوریه
جنگ سوریه 7 سال است که ادامه دارد، بیش از 10 میلیون نفر مجبور به ترک سرزمین خود شدهاند. 700 هزار نفر جان خود را از دست دادهاند.
نمیتوان اینها را فراموش کرد و با شخصی که مسبب همه این جرایم است، سوریه جدید را تاسیس کرد. این اقدام چه اندازه واقع بینانه خواهد بود؟ آیا میتوان همه این را به آسانی فراموش کرد؟
آیا توقع دارید که 3.5 میلیون سوری که از ترس خشونت و کشتار خانه های خود را ترک و و به ترکیه پناه آورده اند، بگویند رژیم اسد همه این جرایم را مرتکب شده ولی ما همه آن را فراموش خواهیم کرد؟
کسانی که می خواهند سوریه جدید را با رهبری این رژیم تاسیس کنند، باید پاسخ این سؤال را دهند. ما به عنوان ترکیه خواهان حل مشکلات هستیم.
اگر مشارکت رژیم در مرحله انتقال سیاسی یک ضرورت موقتی باشد، میتوان آن را قبول کرد. آما در دراز مدت اسد در آینده سوریه جایگاهی نخواهد داشت».
