???? ?????
11 نوامبر 2015•بهروزرسانی: 12 نوامبر 2015
غازی عینتاب/ خبرگزاری آناتولی
حاجی مصطفی، 13 ساله و محمد مهمی، 15 ساله از پناهندگان سوری ساکن شهر غازی عینتاب در جنوب ترکیه، در گفتگو با خبرنگار آناتولی از زندگی و کارشان در ترکیه و امیدها، رویاها و آرزوهای خود گفتند.
حاجی که اکنون در بازار مسگران مشغول کار است، هشت ماه پیش به همراه یکی از خویشاوندانش از حلب به ترکیه آمده است. خانواده او نیز 2 ماه پیش در ترکیه به وی پیوستند، اما پدرش هنوز در سوریه است.
وی گفت: "پدرم در روستا، چوپان است و از آنجا برای ما پول میفرستد. من هم اینجا هفتهای 60 لیره ترکیه کار می کنم. این برای ما کافی است، چون میتوانیم با آن زنده بمانیم".
مصطفی با ابراز خرسندی از فراگرفتن هنر مرصعکاری با صدف می گوید: "من آرزو داشتم روزی دکتر شوم. از آنجا که هم اکنون به مدرسه نمیروم نمیدانم که این رویا تحقق خواهد یافت یا خیر، اما در آینده هم به تلاش برای رسیدن به آرزوی خود ادامه خواهم داد".
وی افزود: "با پولی که اکنون از هنرم در میآورم به امرار معاش خانواده ام کمک می کنم. ترکیه را مانند کشور خودم دوست دارم".
محمد مهمی 15 ساله نیز که شاگرد مسگری است میگوید: "زمانی که به ترکیه آمدیم ترکی بلد نبودم، اما اکنون میتوانم به ترکی بخوانم و بنویسم. با کار کردن در اینجا پولی هم به دست می آورم. باید زنده بمانیم. ترکیه را مانند کشور خودم می دانم".
یونس امره بی ییک، استاد مرصعکاری با صدف نیز با اشاره به باز شدن مدارس و دشوار بودن پیدا کردن شاگرد، میگوید: "کودکان سوری کمک دست ما بودند. حال بدون آنها نگران آینده کارمان هستیم".
وی ابراز امیدواری کرد که این کودکان در آینده نمایندگان و استادان این حرفه شوند.
