بالیکسیر/خبرگزاری آناتولی
در ادامه حفاریها در معبد «هادریان» در شهر باستانی «کیزیکوس» در منطقه «اردک» استان بالکسیر ترکیه٬ تعداد زیادی آثار سنگی مرتبط با این معبد به دست آمد.
تیمی به ریاست پروفسور نورالدین کوجاخان٬ استاد دانشگاه «باندیرما اون یئدی ایلول»٬ از روز دوم ژويه حفاری در این شهر باستانی در دامنههای کوه «کاپیداغ» را از سر گرفته و به فعالیتهای خود در معبدی به نام هادریان ادامه میدهند.
این معبد که طول آن 116 متر و عرض 62 متر تخمین زده میشود، به بزرگی معابد «افس آرتمیس» و «دیدیم آپولون» است.
کوجاخان در گفتوگو با خبرنگار آناتولی با اشاره به اینکه میراث فرهنگی وزارت فرهنگ و جهانگردی٬ اداره کل موزهها و شهرداری بالیکسیر از حفاری حمایت میکنند٬ اظهار داشت: طول حاشیه زینتی این معبد بیش از 1.60 متر و ستونها یآن 2.49 متر بوده که نسبت به آثار همانند خود بلندتر است.
در کاوشهای باستانشناسی در معبد هادریان در منطقه اردک بالکسیر اشیای سنگی متفاوتی به صورت تکه تکه پیدا شدند. این معبد که طول آن 116 متر و عرض آن 62 متر تخمین زده می شود، به بزرگی معابد آرتمیس و آپولو است. دکتر نورالدین کوچهان عضو هیئت علمی دانشگاه باندرما با خبرنگار آناتولی در این مورد گفتوگو کرد. ( Miraç Kaya - خبرگزاری آناتولی )
وی با اشاره به اینکه احتمالا کار ساخت این معبد به پاان نرسیده است٬ گفت:"احتمالا یک آگورا درست در شمال معبد وجود داشته است. در سال 166 فیلسوف «آریستیدس» در این آگورا یک سخنرانی ایراد و گفته است: "شما چنین معبدی بزرگ ساختید که جای کوهها را گرفته است. ملوانان شهرها را از کوه میشناسند اما شهر شما از معبد شناخته میشود".
این استاد دانشگاه در ادامه اضافه کرد: "این معبد دارای یک ساختار باشکوه است. تزئینات موجود در این معبد با رنگ های قرمز، آبی و تذهیب رنگ آمیزی شده است. سرستونهای آن نیز نیز با تذهیب طلا رنگآمیزی شدهاند وکاشی های سقف این مکان از سنگ مرمر ساخته شده است. مهمترین بدشانسی این بنای عظیم این است که در اثر زمین لرزههای مکرر آسیب دیده است. این منطقه در سال 1085 تحت حاکمیت سلجوقیها قرار گرفت اما در این دوره استانبول رونق مییابد. در کیزیکوس بنادر با گذشت زمان بسته شده و شهر اهمیت قبلی خود را از دست میدهد. فروپاشی از اینجا آغاز می شود".
کوجاخان تاکید کرد: قدیمی ترین قوم٬ کیزیکوس که قدمت آنها به 5000 سال قبل از میلاد برمیگردد، دلیونها هستند. منطقهای که برخی قبایل مهاجر از دریای اژه و بالکان در 1200 سال قبل از میلاد در آن ساکن شدند، برای مدتی نیز به عنوان مستعمره میلتوس، یکی از مهمترین شهرهای «ایونیا» به شمار میرود.
