11 ژوئیه 2021•بهروزرسانی: 11 ژوئیه 2021
آنکارا/ خبرگزاری آناتولی
مولود چاووشاوغلو، وزیر امور خارجه ترکیه در بیست و ششمین سالگرد نسلکشی سربرنیتسا یاد قربانیان آن را گرامی داشته و اعلام کرد که این نسلکشی را فراموش نخواهیم کرد.
چاوشاوغلو در حساب توئیتر خود در این باره نوشت: در بیست و ششمین سالگرد نسل کشی سربرنیتسا که نقطهای سیاه در تاریخ بشریت است، برای کسانی که با این آزار و اذیت به شهادت رسیدند، طلب رحمت کرده و برای خانوادههای آنها و برادران بوسنیایی آرزوی صبر میکنم.
وی همچنین تصویری را به اشتراک گذاشت و افزود: نسل کشی سربرنیتسا؛ فراموش نکردیم و فراموش نخواهیم کرد.
- نسل کشی سربرنیتسا
غیرنظامیان بوسنی، پس از اشغال شهر سربرنیتسا توسط صربها به فرماندهی ژنرال راتکو میلادیچ در 11 ژوئیه 1995، به سربازان هلندی وابسته به نیروهای حافظ صلح سازمان ملل پناه آوردند اما هلندیها آنها را به صربها تحویل دادند.
ملادیچ در آستانه عید صربها گفت: «این شهر را به ملت صرب هدیه میکنم. زمان آن فرارسیده که از تُرکها (اصطلاحی که برای مسلمانان آن منطقه استفاده میشود) در این سرزمین انتقام بگیریم».
ملادیچ به دلیل کشتار بیش از 8 هزار بوسنیایی مسلمان در سربرنیتسا در 11 جولای 1995 از سوی دادگاه بینالمللی جرایم جنگی لاهه به حبس ابد محکوم شد. در این کشتار، بسیاری از زنان و کودکان آواره شدند.
- مسیر مرگ
در پی سقوط سربرنیتسا بخشی از مسلمان شهر به سربازان هلندی که در کارخانه قدیمی باتری سازی در مقابل مزار شهدای کنونی واقع شده پناه برده و بخشی دیگر نیز به منطقه تحت کنترل سربازان بوسنیایی که راه جنگلی بود، می گریزند.
هر دو گروه سرنوشت مشابهی را تجربه میکنند. راه جنگلی به دلیل قتلعامهای گسترده که در آن رخ داده، در میان مردم به نام « مسیر مرگ» شناخته میشود؛ راهی که هزاران نفر اسیر دام سربازان صرب شده و جان باختند.
مردمی که به سربازان هلندی پناه برده بودند، شب اول در محل کارخانه قدیمی اسکان می یابند، اما صربها که برای بازرسی به آنجا میروند، خودسرانه اقدام به بازداشت برخی مردان میکنند.
روز بعد سربازان صرب که بیرون از اردوگاه منتظر بودند، از بین خانوادههایی که در حال سوار شدن به اتوبوس بودند، مردان را جدا ساخته و کشتند. سپس آنها را در گورهای دسته جمعی دفن کردند. زنان و کودکان این قربانیان سالها در تبعید به سر بردند.
