26 آگوست 2022•بهروزرسانی: 27 آگوست 2022
آنکارا/ یلدیز نوین گوندوغموش/ خبرگزاری آناتولی
ملت ترکیه سال 1919، پس از جنگ جهانی اول که نیروهای متفقین به بهانههای مختلف به استناد مفاد توافق متارکه موندروس، شروع به اشغال آناتولی و غصب مهمات ارتش کرده بودند، در شرایط دشواری به سر میبردند.
ناوگان متفقین در استانبول، فرانسویها در آدانا، انگلیسیها در اورفا، مرعش، سامسون و مرزیفون و ایتالیاییها در آنتالیا و جنوب غربی آناتولی مستقر شدند.
در ادامه اشغال آناتولی توسط نیروهای پیروز جنگ جهانی اول، نیروهای نظامی یونان 15 مه 1919 با چرغ سبز متفقین وارد ازمیر شدند. با ادامه این روند، جنبش قوای ملی توسط تُرکها آغاز شد؛ آنها دو راه پیش رو داشتند یا تسلیم نیروهای اشغالگر شوند و یا خاکستر کشوری ویران رستاخیز کنند.
در پی افتتاح مجلس کبیر ملت ترکیه در سال 1920 فشار نیروهای اشغالگر بر آتاترک و یارانش بیش از پیش و بهویژه در جبهه غرب افزایش یافت.
پس از یک سال آمادگی برای بیرون کردن ارتش دشمن و تامین تجهیزات لازم یورش بزرگ قوای ملی تُرک در 26 اوت 1922 آغاز شد و ارتش ترکیه در 30 اوت شکست سنگینی بر ارتش یونان وارد ساخت.
دستور آغاز عملیات سرنوشتساز نیروهای نظامی تُرک بهعنوان بزرگترین و آخرین عملیات نظامی جنگ استقلال، را رئوف بیگ (اوربای) رئیس هیئت اجرایی مجلس ملت کبیر ترکیه برای اعلام به سراسر کشور به خبرگزاری آناتولی ارسال کرد.
نیروهای یونانی با شکست در این نبرد به سمت غرب عقب نشینی کردند. ارتش ترکیه بالاخره در نهم سپتامبر همان سال وارد ازمیر شد.
همه ساله روز 30 اوت به عنوان عید پیروزی در ترکیه گرامی داشته میشود و سراسر کشور در این روز تعطیل رسمی است.
