08 ژوئن 2016•بهروزرسانی: 08 ژوئن 2016
آنکارا/ خدیجه اوزدمیر/ خبرگزاری آناتولی
آرام آتشیان، جانشین اسقف (پاتریارک) اعظم ارامنه ترکیه ، با ارسال نامهای خطاب به رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور، در ارتباط با تصویب وقایع سال 1915 میلادی به عنوان "نسل کشی ارامنه" توسط مجلس فدرال آلمان نوشت: " جناب آقای رئیس جمهور تصمیم مذکور آلمان درباره حوادث دردناک در دوران جنگ جهانی اول، موجب ناراحتی ملتمان شده است، بدین وسیله با تمام احساسات قلبی و به طوری صمیمانه، به شخص جنابعالی اعلام میدارم که ما به عنوان جامعه ارامنه ترکیه به دلیل اقدام مجلس فدرال آلمان همانند ملت ترکیه دچار تاسف و اندوه شدیم و خود را شریک غم و اندوه ملت ترکیه می دانیم."
آتشیان در ادامه با تاکید بر این که جامعه ارامنه ترکیه با احساس تعلق به دولت و کشورش به مسئولیتهای خود عمل کرده و از واهمه غیر خودی دانسته شدن از سوی دیگران رهایی یافته است، خاطرنشان کرد: "اسقفی ارامنه ترکیه در صورت نیاز در چارچوب قانون و مقررات از حقش دفاع کرده و موانست میان شهروندان ترک و ارمنی را به عنوان اساس رویکرد خود قرار داده است. اسقفی ارامنه همچنین از نارضایتی برخی ها در مورد نگرش معتدل و سنتی این مقام مطلع است. پیش از این نیز، اساقف ارامنه با سخنان و رفتارهای سازنده شان علاوه بر هدایت دینی جماعت خود به عنوان الگوی این مردم در تاریخ ثبت شدهاند. رفتارهای بزرگانمان کماکان در دنیای امروزی نیز ما را هدایت میکند".
این رهبر دینی در انتقاد از تصمیم مزبور مجلس فدرال آلمان افزود: " مجلس آلمان که با آرای مردم خویش جهت قانونگذاری در راستای تامین آرامش، رفاه، امنیت و سلامت جامعه خود تشکیل یافته است، نباید بنام ملتش در مواردی که خارج از حوزه وظایفش است، اظهار نظر، تصمیم گیری و همچنین قضاوت کند، این مسئله به طور کلی غیر قابل قبول است.
در این نامه همچنین تاکید شده است: "مردم ترک و ارمنی در یک جغرافیای مشترک در حال زندگی هستند و این دو ملت قدیم و دوست نباید با گفتارهای کینه توزانه و حاوی نفرت از هم گسسته شوند. به جای کاربرد سیاسی تاریخ، باید از آن به عنوان ابزاری برای تحقق دوستی و صلح استفاده کرد".
وی در ادامه با اشاره به این که این دو ملت همسایه و صاحب تاریخ مشترک روزی حال و هوای دوستی را به میان خود خواهند برد، ادامه داد: "کافیست تحقق این امر، غیر ممکن دیده نشده و دانه های مضر در نهاد آن کاشت نشود. روزی خواهد رسید که این دو قوم مزارع خود را ازعلوف سمی عاری ساخته و دانههای گندم بر آن خواهند کاشت. نان حاصله از دانه های این مزارع را با نمک آغشته کرده و به نشانه محبت و دوستی بین هم تقسیم خواهند کرد".
