تهران/ الهه سالاری/ خبرگزاری آناتولی
در کوههای شمال شهر تهران، پایتخت ایران، از صخره سنگی بزرگی تسمه و طنابی به طول صد متر کشیدهاند. تسمه از روی یک دره رد شده و نزدیک به دامنه کوه، روی صخرهای دیگر با دقت قفل شده است. دختری با پاهای برهنه، در حالی که با دستانش تعادلش را حفظ میکند، روی بندی که در عرض دره کشیده شده، در حال قدم زدن است. سکوت تمام فضای کوه را در بر گرفته و تنها صدای نغمه پرندگان در فضا پیچیده است و بهترین زمان برای تمرکز روی تسمه است.
فرزانه شاهسوند، هایلاین کار 30 سالهای است که از 5 سال پیش این ورزش را شروع کرده و تبدیل به یکی از ورزشکاران حرفهای این رشته شده است.
باد صبح یک روز بهاری، کار را برای فرزانه سخت کرده اما او با روحیه جنگجو و سرسختش، تسلیم بادی که سر ناسازگاری گذاشته نمیشود و در حالی که تسمه تاب میخورد، به راهش ادامه میدهد.
فرزانه در پاسخ به این سوال که آیا شرایط در ایران نسبت به گذشته تغییری کرده که زنان و دختران به سراغ ورزشهایی میروند که کمی خطرناک یا خارج از کلیشه ورزشهای رایج است، میگوید: برای من اینگونه بود که همیشه از انجام دادن کارهای سخت و هیجان انگیز لذت میبردم. شادی خودم را در خارج شدن از حاشیه امنم میبینم. وقتی در حاشیه امنم نشستم و کاری نمیکنم خیلی آدم شاد و پرهیجانی نیستم. به همین دلیل تجربههای جدید و سخت را دوست دارم. کارهایی که کلیشه شده که خانمها باید آنها را انجام دهند، برایم جذاب نیست و دوست دارم فعالیتی را انجام دهم که همه فکر میکنند خانمها توان انجام آن را ندارند.
او ادامه میدهد: توانایی خودت را باید اول به خودت و بعد به بقیه ثابت کنی. بهتر است راه دور نرویم، مثلا اگر یک دختر کار فنی بلد باشد، پدرش بهتر روی او حساب باز میکند. دوست دارم کارهایی که الان در جامعه معمولی، پسرها هم انجام نمیدهند، در آن تخصص پیدا کنم.
فرزانه، لیسانس تربیت بدنی دارد و همچنین در حوزه بیومکانیک تحصیل کرده است. او درباره اینکه آیا خانوادهاش با این ورزش موافق بودند یا نه، میگوید: راستش را بخواهید آنها بعد از دو سال فعالیت من در این رشته باخبر شدند. اما به هر حال پدرم در رشتههای ورزشی جستوجوگری و هیجان انگیز فعالیت داشت و مادرم هم دوست دارد. البته این ورزش، تنها یک ورزش نیست، نوعی سبک زندگی است. یعنی در عین اینکه پر از هیجان است، خیلی آدم را آرام میکند. ورزشی است که هیجان زیاد در مقابل آرامش زیاد را به انسان میدهد.
این دختر ورزشکار درباره نحوه آشناییاش با این ورزش توضیح میدهد: به صورت اتفاقی در پارک دیدم چند نفر روی تسمه راه میروند و از طریق یکی از دوستانم با گروههایی که این ورزش را انجام میدادند آشنا شدم. من 5 سال در تیم والیبال دانشگاه آزاد بازی میکردم و فکر میکردم ورزشی که توپ نداشته باشد ورزش نیست. در راه پر چالش این ورزش علی، همسرم که مربیام هم بود بسیار به من کمک کرد و با حمایتهای او پیشرفت کردم.
- هایلاین، ورزشی گران اما غیر لوکس
علی مقدم، 32 سال سن دارد و نزدیک به هفت سال است که در این رشته فعال است. او درباره نحوه آشناییاش با فرزانه و فعالیت در این رشته به عنوان مربیاش میگوید: من هایلاین کار میکردم و از طرفی هم با فرزانه آشنا شدم. او دختری سرسخت است. نمیشود به او گفت نمیتوانی کاری را انجام دهی. حتما تمام تلاشش را میکند تا به نتیجه برسد. ابتدای یادگیری هایلاین بسیار طاقت فرساست و به صبوری بسیاری احتیاج دارد. ممکن است ساعتها و روزهای متمادی تلاش کنی تا بتوانی روی تسمه بایستی.
علی به عنوان مربی و همسر فرزانه درباره اینکه او یک ورزش خطرناک انجام میدهد و مورد توجه هم هست، میگوید: من تمام تلاشم این است که او رکوردار این ورزش شود. به طور کلی هر کاری که دوست داشته باشد و در این حوزه انجام دهد حتی اگر مورد علاقه خودم نباشد از او حمایت میکنم و کمک میکنم تا بتواند انجام دهد و به نتیجهای که میخواهد برسد.
مربی این رشته ورزشی که رکوردار 730 متر هایلاین در مسابقات آسیایی است، در خصوص مشکلات پیش روی هایلاین و ورزشکارانش توضیح میدهد: هایلاین رشتهای گران قیمت است اما جزو ورزشهای لوکس نیست. ما تحت حمایت فدراسیون خاصی قرار نداریم. انجمن بینالمللی این رشته هم سال 2015 تاسیس شد. مهمترین مشکل ما گران قیمت بودن وسایل کارمان است. در حقیقت اگر اسپانسرها وارد این ورزش شوند، هم کار برای ورزشکار آسان میشود و هم این ورزش روز به روز بیشتر پیشرفت میکند.
