27 آوریل 2016•بهروزرسانی: 28 آوریل 2016
استانبول / عبدالسلام سلیمی / خبرگزاری آناتولی
شانزده هزار فعال مدنی، سیاسی و حقوق بشری در داخل و خارج ایران از بان کی مون "بالاترین مقام رسمی سازمان ملل متحد" خواستهاند "همه ابزارهای ممکن" برای پایان دادن به «بیعدالتی» حکومت ایران نسبت به امید کوکبی دانشمند نخبه هستهای این کشور که "بر پایه اتهاماتی واهی" و به دلیل "امتناع از همکاری با پروژههای نظامی ایران" از 5 سال پیش زندانی و در آنجا به سرطان مبتلا شده است به کار برد.
امید کوکبی 34 ساله، از ترکمنهای سنی مذهب ایران و "دانشجوی دوره فوق دکترای فیزیک اتمی با تمرکز بر پژوهشهای لیزری در دانشگاه تگزاس آمریکا" بوده است. او "در سال 2011 برای دیدار با خانواده به ایران بازگشت"، اما نه در زمان ورود و مدت حضور در ایران بلکه در "هنگام خروج از" این کشور برای رفتن به محل تحصیل خود "در فرودگاه بازداشت و به ده سال زندان محکوم شد".
از دیدگاه امضاءکنندگان نامه مذکور که یک نسخه آن در اختیار وبسایت «سحام نیوز» قرار گرفته، "سبب اصلی حبس امید کوکبی، امتناع او از همکاری با پروژههای نظامی جمهوری اسلامی ایران است. او بر پایه اتهاماتی واهی همچون رابطه با دانشگاهها و مراکز علمی خارج از کشور محکوم شده است".
در این نامه با اشاره به اینکه کوکبی "هیچگونه سابقهای از فعالیت سیاسی" نداشته، تصریح شده است: "او بهجای زیرپاگذاشتن اصول اخلاقی خود مبنی بر عدم بهرهگیری از دانش علمیاش در راه مقاصد ویرانگر و با مقاومت در برابر فشارها و حتی تحمل زندان، موضعی قدرتمند و قهرمانانه اتخاذ کرد. بسیاری از نهادها با اعطای جوایز حقوق بشری به امید کوکبی، احترام خود را به او نشان دادهاند".
آنها هنچنین اظهار داشتهاند که وی به علت "جلوگیری مقامات رسمی زندان از دسترسی او به درمان پیشرفته" از دو سال پیش "به بیماری حاد کلیوی مبتلا شده بود و چند روز پیش نیز "وکیل امید اعلام کرد که متاسفانه در بدن او نوعی از سرطان کلیه (کارسینوم سلول کلیوی) تشخیص داده شده که ناشی از غده بدخیمی در کلیه راست اوست".
این فعالان مدنی در ادامه ضمن ابراز "نگرانی جدی" نسبت به "وجود ارادهای پنهان در پیکره قدرت سیاسی" که نمیخواهد "او در بیرون از زندان زنده باشد"، تاکید کردهاند: "جمهوری اسلامی ایران مسئول سلامتی امید است و باید پاسخگوی هر اتفاق ناگواری برای او باشد".
در پایان نامه مذکور خطاب به دبیرکل سازمان ملل آمده است: "جنبش بزرگ برای حمایت از امید با بیش از 300 هزار هشتگ #freeomid در مدت تنها چند روز اثبات میکند که توقع بزرگی از شما در سطح افکار عمومی وجود دارد تا در این مورد اقدام فوری بهعمل آورید. ما منتظر اقدام مطلوب شما برای نجات زندگی امید هستیم".
برخی از امضاءکنندگان مشهور این نامه عبارتند از :
شیرین عبادی برنده جایزه نوبل صلح، نسرین ستوده حقوقدان و فعال حقوق بشر، محمد ملکی رئیس سابق دانشگاه تهران، جعفر پناهی کارگردان سینما، محمدتقی کروبی استاد حقوق، خاویر ال-خاقه مدیر ارشد حقوقی بنیاد حقوق بشر، سونیا پابان دانشیار فیزیک در دانشگاه تگزاس، جان کلیچ استادیار فیزیک در دانشگاه تگزاس، محمد مصطفایی مدیر سازمان رواداری جهانی، محمود امیری مقدم، استاد علوم اعصاب مولکولی در دانشگاه اسلو و فعال حقوق بشر، عمار ملکی، دانشیار دانشگاه تیلبورگ، مهدی مرعشی، نویسنده و استاد زبان فارسی و زبانشناسی، رضا علامهزاده کارگردان سینما، مسیح علینژاد روزنامهنگار و دکتر مهدی جلالی تهرانی استاد دانشگاه
