03 مه 2016•بهروزرسانی: 04 مه 2016
ننگرهار/ محمد فهیم عابد/ خبرگزاری آناتولی
صدها دختر و پسر 6 تا 17 ساله در شهرستان سرخرود ولایت ننگرهار افغانستان برای کمک به خانوادههای بیبضاعت خود در کورههای آجرپزی با دستمزد روزانه یک دلار کار میکنند.
آنها برای پرداخت بدهی پدرانشان که سالها قبل برای تهیه دارو و دیگر نیازهای ضروری خانواده از صاحبان این کارگاهها گرفته بودند روزانه 12 تا 18 ساعت، مجبور به کار کردن در این کورهها میشوند.
اغلب این کودکان که نمیتوانند به مدرسه بروند و امیدی به آینده ندارند. تراژدی این است که تعداد زیادی از این کارگران کودک را دختران تشکیل میدهند.
کارگران کودک در ساعات اولیه صبح با مخلوط کردن سرگین و خاک رس شروع به کار میکنند و بعدا آنها را درون قالبهای آهنی میریزند. آجرها بعد از خشک شدن با ارابههای اسبی به کوره آجرپزی منتقل میشوند.
- "نان از آموزش مهمتر است"
در این زمینه یکی از کودکان 12 ساله کارگاه مذكور به نام مروه به خبرنگار آناتولی گفت كه همراه با برادر و پدر خود روزانه حداقل 14 ساعت در اين مكان کار میکند.
او افزود: به خاطر نياز به كار، نتوانستم به مدرسه بروم، چون در کشور ما نان مهمتر از آموزش است.
وی از خردسالی در كنار تمام اعضای خانواده به جز مادرش که برای آشپزى درخانه میماند در آنجا کار و روزانه 3000 آجر تولید میکنند.
دختر خردسال گفت که امیدی به آینده ندارد.
