17 آوریل 2019•بهروزرسانی: 17 آوریل 2019
استانبول/ خلیل سلحشور/ خبرگزاری آناتولی
نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان «یوناما» امروز چهارشنبه با انتشار گزارشی که از سوی این نهاد و دفتر حقوق بشر ملل متحد در نخستین سالگرد پیوستن افغانستان به «پروتکل اختیاری کنوانسیون منع شکنجه» تهیه شده است، اعلام کرد: میزان شکنجه زندانیان و بازداشتیها در افغانستان طی سالهای 2017 و 2018 میلادی در مقایسه با سالهای 2016 و 2015 میلادی 7 درصد کاهش یافته است. اما نگرانیها در باره شکنجه و بد رفتاری با زندانیان و بازداشت شدگان هنوز هم وجود دارد.
در این گزارش آمده است که 32 درصد از زندانیانی که با آنها مصاحبه شده، گفتهاند که مورد شکنجه و بدرفتاری قرار گرفتهاند که در زمان مشابه گزارشدهی قبلی از 1 ژانویه 2015 تا 31 دسامبر 2016 این آمار به 39 درصد میرسید.
بر این اساس، جوانان بیشتر در معرض خطر بدرفتاری قرار داشته اند و این گزارش پیشرفتها در تطبیق برنامه ملی افغانستان در باره از بین بردن کامل شکنجه از سوی حکومت را تائید میکند که تطبیق آن در کاهش شکنجه و بدرفتاری با بازداشت شدگان منازعات مسلحانه در ادارههای مختلف امنیتی در سراسر این کشور نتایج محسوسی در پی داشته است.
یوناما در این گزارش آورده است که بیشترین موارد استفاده از شکنجه و بدرفتاری به منظور اخذ اعتراف اجباری صورت گرفته است.
همچنین عنوان شده که هرچند این گزارش نشاندهنده پیشرفتهای چشمگیر در بازداشتگاه های امنیت ملی در قندهار و هرات است، اما برخورد با زندانیان در برخی از بازداشتگاههای امنیت ملی این کشور در کابل، خوست و سمنگان نگران کننده است.
در این گزارش به نمونههایی از بازداشتهای غیرقانونی و خودسرانه، از جمله بازداشتهای دستهجمعی، توسط نیروهای ویژۀ امنیت ملی اشاره شده اما تاکید شده که این گزارش چگونکی وضعیت و برخورد با دستگیرشدگان توسط عناصر ضد دولتی را در بر نمیگیرد.
تدامیچی یاماموتو، نماینده ویژۀ دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان گفته است از اقداماتی که دولت این کشور برای جلوگیری و بررسی موارد شکنجه و بدرفتاری در طول دو سال گذشته انجام داده است، استقبال میکند، اما هنوز هم راه زیادی برای جلوگیری این نوع اقدامات باقی مانده است.
میشل باشله، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد هم اعلام کرد: یافتههای این گزارش نشان میدهد، سیاستهایی که برای مقابله با شکنجه و بدرفتاری در نظر گرفته شده، تأثیرگذار بوده، اما کافی نیست. افغانستان با پیوستن به پروتکل اختیاری کنوانسیون منع شکنجه، تعهد خود را در بخش کاهش شکنجه نشان داده است.