15 نوامبر 2016•بهروزرسانی: 15 نوامبر 2016
مسکو/خبرگزاری آناتولی
ضمیر کابلاف، نماینده ویژه رئیس جمهور روسیه در امور افغانستان و مدیر دپارتمان دوم آسیایی وزارت امور خارجه این کشور در گفتگو با خبرنگار آناتولی در مسکو درباره اوضاع این کشور اظهار داشت: "امروز در افغانستان سه عنصر مهم اقتصاد، مدیریت صحیح و نیروهای مسلح نیرومند وجود ندارد. این امر، نگران کننده و در این شرایط پیشنهاد راه حل بسیار مشکل است. در حال حاضر راهی ارزان و سریع برای حل مشکلات این کشور وجود ندارد."
ادامه سخنان نماینده ویژه روسیه در امور افغانستان در این مصاحبه اختصاصی به شرح زیر است:
وخامت وضعیت افغانستان بر منطقه هم تاثیرات منفی خواهد داشت. وضعیت بد آسیای مرکزی ناشی از وضع موجود در افغانستان است و میتواند امنیت ملی روسیه را تهدید کند. ما کشورهای منطقه طرفدار برقراری ثبات در افغانستان هستیم، زیرا اینجا منطقه مشترک ما و این وضع به طور مستقیم بر ما تاثیر میگذارد.
برای جلوگیری از ایجاد هرج و مرج در افغانستان تلاش میکنیم
از دولت کابل حمایت میکنیم. با توجه به شرایط موجود، آینده افغانستان تیره و تاریک است، اما این بدین معنا نیست که در آینده نیز این وضع ادامه خواهد یافت. به همین دلیل تلاش می کنیم هرج و مرج بر افغانستان حاکم نشود.
برای حمایت از افغانستان امسال 10 هزار قبضه اسلحه کلاشینکوف به پلیس این کشور دادیم. پیش از این هم چنین کمک هایی ارسال شده بود. هر سال به پلیس و سربازان افغان آموزش می دهیم. به طور مستقیم یا از طریق سازمان ملل کمک های بشردوستانه به این کشور ارسال می کنیم.
سرمایهگذاری بازرگانان روسیه در افغانستان به دلایل مختلف با شکست مواجه شده است، بنابراین مسکو قصد ندارد در این کشور سرمایه گذاریهای بزرگ انجام دهد.
روسیه با طالبان در ارتباط است
با گروه طالبان در ارتباط هستیم. به منظور تامین امنیت کارمندان نمایندگی های دیپلماتیک و شهروندان روسیه با این گروه مذاکره، و آنها را به پذیرش آتش بس ملی و توقف جنگ تشویق می کنیم. در مورد سطح ارتباط نمیتوانم اظهارنظر کنم، اما می توانم بگویم که در سطح خوبی است.
روسیه با طالبان در زمینه مبارزه با داعش دارای منافع مشترک است. طالبان هم اینک در افغانستان مشغول مبارزه با کسانی است که ما در سوریه آنها را هدف قرار می دهیم. این نشانه منافع مشترک ماست.
طالبان پس از مرگ ملا عمر دچار تحول ایدئولوژیک نشده و فقط در زمینه سیاسی تغییر کرده است. این گروه ایده جهاد جهانی را نپذیرفت. طالبان با گروه تروریستی داعش، چون ایدئولوژی جهاد این گروه را قبول ندارد و آن را در سرزمین کشورش حریف خود می داند، مبارزه می کند.
اولویت طالبان نجات افغانستان از دست اشغالگران و تشکیل یک دولت مستقل است و اگر تصمیمات شورای امنیت سازمان ملل متحد در باره این گروه مبنی بر پذیرش قانون اساسی افغانستان، تسلیم سلاح و قطع ارتباط با گروههای تروریستی بینالمللی را بپذیرد، میتواند به عنوان یکی از قدرتهای سیاسی کشورش به شمار آید.
بخواهیم یا نخواهیم؛ طالبان یک قدرت واقعی مسلح سیاسی است، اما اینکه چطور امروز هم مانند 15 سال پیش قدرت دارد را باید از آمریکاییها پرسید.
خطر داعش در منطقه هنوز سطحی است
داعش برای اولین بار دو سال پیش در این منطقه ظهور پیدا کرد. اکنون این گروه با تمرکز بر افزایش عضوگیری و حامی، درصدد دستیابی به منابع مالی در افغانستان است.
داعش همراه با گروه دیگری در افغانستان نمیجنگد. این گروه در پی کاهش درآمدش در عراق و سوریه، به دنبال تامین منابع مالی جدید است. منبع مهم مالی آنها نیز مواد مخدر است. از این رو، جنگ برای تسلط بر آزمایشگاههای تخصصی تهیه مواد مخدر صورت میگیرد.
خطر داعش در منطقه مذکور هنوز سطحی است. این گروه برای جذب شبهنظامیان طالبان به صفوف خود تلاش میکند و اگر به این هدف دست یابد، عواقب بسیار بدی برای آسیای مرکزی خواهد داشت.
ماموریت آمریکا در افغانستان شکست خورد
ماموریت آمریکا در افغانستان کاملا ناموفق بود. آمریکا برای افغانستان استراتژی ندارد. تنها هدف آمریکا ادامه حضور نظامی و سیاسی در این کشور است. ژئوپلیتیک افغانستان برای مهار و کنترل چین از طریق آسیای مرکزی، ایران، روسیه و پاکستان بسیار مهم است. بالطبع، این امر ما را نگران میکند.
دولت مستقل در افغانستان وجود ندارد. به همین دلیل کشورهای خارجی مسئول اتفاقات 15 سال اخیر در این کشور هستند. سیاست اشتباه آنها عامل اوضاع کنونی این کشور است. هر چند دیر، اما هنوز این مشکلات قابل حل است.
البته کسانی که این مشکلات را به وجود آوردند، خود آنها نیز باید آن را حل کنند. آمریکا میگوید که 100 میلیارد دلار برای افغانستان هزینه کرده است. پس کجا رفته است این مبلغ؟ آیا نباید اثرات آن را مشاهده کنیم؟
روابط روسیه و پاکستان که به دلیل اشغال افغانستان توسط اتحاد جماهیر شوروی، مدتها بد بود، بهبود یافته و سطح روابط سیاسی دو کشور افزایش بیشتری پیدا کرده است. در زمینه اقتصادی برای اینکه پروژه های مشترکی نداریم، حجم تبادل تجاری دو کشور بالا نیست، اما همکاری دو کشور در زمینه نظامی ادامه دارد.
از دولت پاکستان حمایت میکنیم و با تمام گروههای مسلح مخالف هستیم. طالبان پاکستان با طالبان افغانستان متفاوت است. فکر میکنم طالبان تهدیدی برای حکومت دموکراتیک پاکستان است و با داعش نیز مبارزه نمیکند.
