03 سپتامبر 2022•بهروزرسانی: 05 سپتامبر 2022
تهران/ خبرگزاری آناتولی
علی سلاجقه، رئیس سازمان حفاظت محیطزیست ایران در خصوص تامین حقآبه این کشور از هیرمند در افغانستان گفت: «افغانستان اعلام کرد که در بحث حقآبه ایران مبتنی بر تفاهم نامه تعهد دارد، این حرفها را میزنند اما در عمل باز هم اجرا نمیکنند، با وجود این حرفها بعد از سفری که وزیر نیرو به افغانستان داشت باز هم آنها آبی را رها کردند اما آنرا به سمت منطقه گودزره در افغانستان منحرف کردند و اصلا آبی به ایران و سمت هامون نیامد».
به گزارش ایرنا وی در نشست خبری که امروز شنبه در سازمان حفاظت محیط زیست در تهران برگزار شد، با اشاره به اینکه به نظر دستهایی در کار است تا حقآبه تالاب هامون از هیرمند به آن نرسد، افزود: «در این قسمت دیگر ایران باید ناچار از ظرفیتهای بینالمللی استفاده کند، البته اولین سیاست ما این است که نشستهای دو جانبه میتواند موضوع را حل کند، ما به افغانستان از جوانب زیادی اشتراکات فوق العادهای داریم اما الان در تصمیمگیریهای هیات حاکمه فعلی افغانستان یک نابسامانی وجود دارد از این رو تلاش میکنیم از ظرفیتهای بینالمللی استفاده کنیم بر این اساس هم سازمان حفاظت محیط زیست و هم وزیران نیرو و خارجه باید از این ظرفیت استفاده و خود را مکلف به حل این مشکل کنیم».
همچنین، فداحسین مالکی عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ایران در این خصوص گفت: «متاسفانه شیطنت هایی صورت می گیرد و بعضا نیز عمدا اقداماتی می شود که نشان می دهد صداقتی هم وجود ندارد؛ زیرا بعد از سفر وزیر نیروی کشورمان به افغانستان به عنوان مقام بلندپایه ایران، آب را باز کردند تا به گود زره برود که این اقدام خلاف عرف دیپلماتیک است و آن را بیپاسخ نخواهیم گذاشت».
وی افزود: «تخصیص حقآبه هیرمند باید فراتر از حوزه دیپلماسی پیگیری شود؛ در واقع ستاد کل نیروهای مسلح باید موضوع حقآبه را بررسی کند».
گفتنی است تالاب بینالمللی هامون سومین دریاچه بزرگ ایران پس از دریای خزر و دریاچه ارومیه، هفتمین تالاب بینالمللی جهان و یکی از ذخیرهگاههای زیستکره در ایران است که در صورت خشک شدن مشکلات محیط زیستی و اجتماعی زیادی به همراه خواهد آورد، 5 شهرستان هیرمند، نیمروز، زابل، هامون و زهک در اطراف تالاب بیش از 400 هزار نفر جمعیت را در خود جای داده است که زندگی تمام آنها متاثر از این تالاب است، همه آنها در بخشهای کشاورزی، دامداری، گردشگری و صیادی مشغول به کار بودند که زندگی و کار همه تحت تاثیر خشک شدن تالاب قرار گرفته است.
