نقاش ایرانی: در ترکیه می‌توان آزادانه کار هنری انجام داد

آنکارا/سلنا صمدلی/خبرگزاری آناتولی

فرشین طهماسب نقاش، موزیسین و بازیگر ایرانی مقیم آنکارا در یک گفتگوی اختصاصی با خبرگزاری آناتولی اظهار داشت: "بزرگترین امتیازی که ترکیه نسبت به ایران برای هنرجویان نقاشی دارد این است که می‌تواند سکوی پرتابی برای آنها باشد. در اینجا می‌توان آزادانه کار کرد".

این هنرمند ایرانی در ادامه سخنان خود همچنین تصریح کرد:

«آغاز فعالیتم در ترکیه با برپایی یک نمایشگاه هنر در آنکارا بود که با استقبال بسیاری همراه شد. با برگزاری چندین کارگاه هنری، روزبه روز بر تعداد کارآموزانم افزوده شد. چندین دوره آموزشی در آنکارا برگزار کرده‌ام. می‌خواهم یک آکادمی هنر در اینجا تاسیس کنم.

حوزه اصلی فعالیت من، نقاشی سبک رئال و هایپررئال است. خیی به این سبک علاقه دارم، چون با اندام و چهره و هر چیز دیگری که شباهت بسیاری به عکس داشته باشد و بیننده در وهله اول بپرسد تصویر است یا نقاشی، ارتباط مستقیم دارد.

نقاشان ترکیه فوق العاده هستند. بسیار علاقمندم که به عنوان هنرجو در کلاس‌ نقاشان مهم ترک شرکت کنم. ترکیه پتانسیل بسیاری در حوزه نقاشی دارد. هنرجویان ترک با علاقه بسیار بر روی این سبک کار می‎کنند. محیط ترکیه برای این سبک خیلی مناسب و تنوع زیاد مناسب است.

رقابت کاری شدید و محیط آزاد اینجا، منجر به رشد خلاقیتها و استعدادها می‌شود. افراد هنرمند و مستعد هم در ترکیه زیادند. خیلی از نقاشان مطرح دنیا، از جمله اروپا به ترکیه می آیند. به همین خاطر اگر می خواهید کار کنید باید بکوشید در سطح آنها باشید.

در بیشتر آثارم به موضوع زن توجه داشته و به مسائل جامعه‌ شناختی پیرامون زنان در جامعه می‌پردازم. وظیفه هنرمند انتقال پیام است. هنرمند باید جامعه و مشکلاتش را ببیند و درک کند. معتقدم که ما باید درد زنان جامعه را ببینیم و آنرا بفهمیم.

هنرمند باید توانایی التیام دردهای جامعه را داشته باشد. موضوع نقاشی های من حجاب نیست، بلکه فشار و دردی است که بر زنان وارد می شود. بی تفاوتی نسبت به موضوعات زنان درست نیست. قصد دارم این مشکلات زنان را با آثارم به همه انتقال دهم.

در نمایشگاه اخیرم با چندین سبک در خصوص یک موضوع کار کردم. موضوع من زن و اعتراض به شرایط جامعه ایران بود. زنان نیز جزیی از آن هستند. باید به هم کمک کنیم تا این دردها و مشکلات برطرف شود.

این سبک بسیار متفاوت است. نمایشگاهی که در ایران برگزار می‌کنیم نیز متفاوت است زیرا فضای آن با اروپا فرق دارد. چه بسا هنرمندانی بگویند این سبک را نمی‌پسندم ولی شما ابتدا باید توان اجرای را داشته باشید و بعد در این زمینه نقد و اظهارنظر کنید.

نمایشگاه‌های زیادی در سوئیس و فرانسه داشته‌ام. اگر در ایران بخواهید سبک هایپررئال را کار کنید باید طبق قوانین این کشور باشد. می‌توان موضوعی را با یک ایده مناسب فضای ایران کار کرد تا برای مسولین و مخاطبین این کشور مقبول باشد. وگرنه نمی‌توان این کار را بدون هیچ دخل و تصرفی در آنجا انجام داد».