Erzurum'un Uzundere ilçesinde 1962 yılında dünyaya gelen ve uzun yıllar burada yaşayan Erdem Alan, kamu görevlisi olarak 1980'li yıllarda Tokat'ta çalışmaya başladığı dönemde Erzurumspor'a gönül verdi.
Bu süreçte takımın maçlarını yakından takip etmeye başlayan Alan, memleketi Erzurum'a tayini çıktığında da bu tutkusunu sürdürdü. Zaman zaman maddi ve manevi sıkıntılar yaşasa da hemen hemen hiçbir maçı kaçırmayan ve deplasmanda takımını yalnız bırakmayan "Dede" lakaplı Alan, takım sevgisini evine de taşıdı.
Kent merkezindeki evinde Erzurumspor renkleriyle dolu bir oda oluşturması, giydiği kıyafetler, takı ve aksesuarlarıyla takıma olan sevgisini her an yaşayan Alan, mavi-beyazlı renklere olan sevdasını bir tutku ve yaşam biçimi olarak sürdürüyor.
Otostopla çıktığı deplasman yolculukları, terminalde geçirdiği geceler ve maceralı seyahatlerle ömrünü geçiren Alan, Trendyol 1. Lig'in lideri konumunda olan takımının bu sezon Süper Lig'e çıkacağına inanıyor.
Erdem Alan, AA muhabirine, 46 yıldır takımıyla ayrı bir gönül bağının olduğunu söyledi.
Her sıkıntıya göğüs gerip deplasman maçlarını dahi kaçırmadığını ifade eden Alan, şöyle konuştu:
"Urfa maçına gittim, maçtan çıktım kimse yok. Nasıl edeyim, param da ona göreydi, otostopla gidiyordum. Taksiciye '400 liram var garaja gideceğim' dedim, o da 350 lira istedi. O arada motosikletli polis geldi hayatımda hiç unutmam. Ona söyledim, bana 'Maça mı geldin Dadaş.' dedi. Evet deyince beni bindirdi arkasına garaja götürdü. Otobüs geri çıkıyordu, 'Bingöl'e gidiyor.' dediler. 'Bingöl'e gidiyorsa Erzurum'a geldim sayarım.' deyip bindim. Gidiyorum ama param az, 'Gelip yol parasının kaç lira olduğunu söylese rahat etsem." diyorum. Yaşlı biri geldi, 'Amca 400 liram var bundan ne alıyorsan al kalanını ver ben Erzurum'a gidiyorum.' dedim. 200 lirasını aldı gerisini verdi, 'Biz Erzurum'a gidiyoruz.' dedi. Allah'a şükrettim demek ki kötü yolda değilmişiz. Burada da Allah bana yardım etti, yani o polisin beni getirmesini ben hiç unutmam."
Alan, eşinin de kendisine çok destek verdiğini ve anlayış gösterdiğini anlatarak, "Bir gün gece 11.00 ya da 12.00 gibi telefon çaldı, eşim bana 'Dadaş' der. 'Dadaş gelince ekmek getir.' dedi. Kocaeli'nden İstanbul'a gidiyordum. Ben de 'tamam' dedim. Bekledim ama benim gittiğimi anladı. Yani hep Erzurumspor, hep Erzurumspor. Benim bir şeyim yok, şehirde de böyle gezerim (Elbiselerini kastederek). Bana 'Bugün maç var mı?' diye soruyorlar. 'Sen üşümüyor musun, kışın böyle geziyorsun?' diyorlar ama üşüme yok. Sevdamızın peşinden koşuyoruz." diye konuştu.
Hiçbir deplasman maçına ücretsiz gitmediğini dile getiren Alan, bütçesinin kısıtlı olması nedeniyle sürücülerle pazarlık yapıp indirimli ulaşım yapmaya çalıştığını aktardı.
Parası olmadığında borç alıp yola çıktığını söyleyen Alan, "Adana'da maça gittim, bitince herkes gitti, ben orada kaldım. Beni götürün demeye cesaret edemiyorum ki. 3-4 terminalde bir iki gece kaldığım çok oldu. Bunu sadece ben bilirim ama kararlıyım, ölünceye, nefesimin son damlasına kadar gideceğim. Bana kim ne der desin. Stada gittiğimde biri bana dese ki 'Dede sen buradan içeri girme.' ben o zaman kendimi bitiririm çünkü bu şehirde herkes beni biliyor." dedi.
Alan, Erzurumspor FK'nin Süper Lig yolunda olduğuna işaret ederek, "Başkanımız gece gündüz demeden çok emek veriyor. Her şeyini feda etmiş. Şu kalan maçlarımızda birlik ve beraberlik içinde olmamız lazım. Pes etmeyeceğiz ve inşallah alacağız. Olmazsa da ne yapalım, ölüm değil, biz her şeyi yaşadık. Küme de düştük, yine gittik geldik ama birlik ve beraberlik çok önemli." ifadelerini kullandı.
Eşi Zennure Alan da 38 yıllık evli olduklarını, eşinin Erzurumspor sevdasına alıştığını ve artık normal karşıladığını belirtti.
Kocasının bazen kendisinden habersiz deplasman maçlarına gittiğini anlatan Alan, şunları kaydetti:
"Kahvesi, içkisi, sigarası yok, sadece maç. Bana da aşıladı, yani Erzurum'un maçı olunca muhakkak seyretmem lazım. Erzurumspor'dan başka bir eğlencesi yok. Ben onu artık normal karşılıyorum, artık baş edemediğim için görevim neyse onu yapıyorum. Bir gün 'Ekmek al.' diye aradım, 'Ben İstanbul'a gidiyorum.' dedi, gülerek 'Git' dedim. Büfeden ekmeğimi aldım. Yani bizim gittin ya da gitmedin diye bir sıkıntımız yok. O kafaya koyduktan sonra muhakkak yapacak, en iyisi söylememek. Kendimce uyarılarda bulunsam da bana 'Kendi işine bak, bana karışma.' der. Ben de karışmıyorum, kendi hayatı sonuçta."
PODCASTTÜMÜNÜ GÖR
