İsrail’in Lübnan’a yönelik saldırıları, yakınlarını kaybetme, yerinden edilme ve bombardıman seslerine maruz kalma gibi travmalar nedeniyle çocukların psikolojisini olumsuz etkiliyor, uyku bozukluğu, kaygı ve saldırganlık gibi sorunlara yol açıyor.
İsrail ordusunun Lübnan'a 2 Mart'ta başlattığı ve geçici ateşkesin ilan edildiği 17 Nisan'a kadar sürdürdüğü saldırıları nedeniyle yaklaşık 370 bin çocuk yerinden edildi.
Bazı çocuklar aile bireylerini ve yakınlarını kaybetti, bazıları da şiddetli saldırıların şahidi oldu.
Evlerinden ve yaşadıkları topraklardan ayrılmak zorunda kalarak, barınma merkezlerine sığınan çok sayıda çocuk, düzenli eğitim hakkından da mahrum kalırken, İsrail saldırılarının çocukların üzerinde bıraktığı etki ciddi sonuçlara neden oluyor.
Lübnan merkezli İnsan ve Çevre İçin Kalkınma Derneği (DPNA), barınma merkezine dönüştürülen okullarda düzenlediği etkinliklerle yerinden edilen çocuklara destek sağlıyor.
DPNA koordinatörlerinden Rima Afifi, AA muhabirine yaptığı açıklamada, 3 barınma merkezinde 6-17 yaş aralığındaki çocuklarla etkinlikler yaptıklarını yaklaşık 400 yerinden edilmiş çocuğun faaliyetlere katıldığını söyledi.
Afifi, "Etkinliklerimiz sanat ve spor yoluyla verilen psikososyal destek için yapılan faaliyetlerden oluşuyor. Amacımız, çocukların kendilerini ifade edebilecekleri güvenli bir alan yaratmak, birbirleriyle iletişim kurmalarını sağlamak ve yaşadıkları bu zorlu ortamda onlara günlük rutin oluşturabilmek." dedi.
İsrail saldırılarının çocukların üzerindeki etkisine ilişkin Afifi, "Savaş yetişkinleri bile bu kadar etkilerken çocukları nasıl etkilemesin? Ne yazık ki çocukların ruh sağlığı üzerinde çok olumsuz etkileri var; büyük bir psikolojik baskı altındalar, sürekli korku ve stres yaşıyorlar." ifadelerini kullandı.
Afifi, etkinlik sırasında patlama sesleri duyulduğunda çocukların korkuya kapıldığına vurgu yaparak, "Biz de basit etkinliklerle bu negatif enerjiyi boşaltmalarını, oyun oynamalarını ve kendilerini ifade etmelerini sağlamaya çalışıyoruz." diye konuştu.
Lübnanlı yerinden edilmiş çocukların eğitim durumuna ilişkin ise Afifi şunları kaydetti:
"Barınma merkezlerindeki çocuklar şu an en temel hakları olan eğitimden mahrumlar. Bazı okullar çevrim içi eğitime başladı ama internet yetersizliği ve ailelerin maddi imkansızlıkları nedeniyle bu çok zorlayıcı bir süreç."
Lübnanlı Psikolog ve Eğitim Danışmanı Neval el-Hayil de saldırıların çocuklar üzerindeki etkisine ilişkin, "Çocuklar duygularını kelimelerle ifade edemeyen bir grup oldukları için yaşadıklarını psikolojik, fiziksel ve davranışsal yollarla dışa vururlar. Uyku bozuklukları, kaygı, saldırganlık, aileye aşırı bağımlılık ve alt ıslatma gibi durumlar gözlemliyoruz. Ayrıca gördükleri şiddet sahnelerini taklit etme eğilimi de gösteriyorlar." dedi.
Hayil, yerinden edilmenin çocukları üzerindeki etkisine dair ise şu ifadeleri kullandı:
"Çevresel değişimler çocukları çok etkiliyor. Alışık olmadıkları kalabalık bir ortamda, ailesiyle aynı odada yaşamak ve farklı fikirlerin ortasında kalmak çocuğun psikolojisine zarar veriyor.
Barınma merkezlerindeki çocuklar, farklı çevrelerden ve farklı eğitim düzeyinden gelen çok sayıda kişiyle bir arada yaşamak zorunda kalıyor, bu da davranışlarını olumsuz etkiliyor."
Çocukların bu şartlar altında eğitimlerine devam etmesinin de oldukça zor olduğunu kaydeden Hayil, "Biz ne olursa olsun eğitimin devam etmesinden yanayız çünkü toplumumuz her an savaş riskiyle karşı karşıya ve çocuklar her koşula uyum sağlamayı öğrenmeli." görüşünü dile getirdi.
Hayil, imkanların kısıtlı olduğunu aktararak şunları söyledi:
"Sessiz bir ortam, internet, bilgisayar veya tablet eksikliği büyük bir sorun. Bazı annelerin birkaç çocuk için tek bir telefonu var, bazı aileler kırtasiye malzemesi bile alamıyor."
Barınma merkezinde kalan çocuklardan Zehra, Nebatiye kentine bağlı Habbuş beldesinden geldiğini belirterek, "Burada iyiyiz, eğleniyoruz ama ben evime, okuluma dönmeyi, arkadaşlarımı görmeyi ve mahallemde olmayı çok istiyorum. Ders çalışmayı ve okulu çok özledim." diyerek yaşadığı duyguyu dile getirdi.
"En çok evimi ve arkadaşlarımı özledim." diyen Zehra, barınma merkezinde yaptığı, "Savaş artık yeter" ve "Yaşamak istiyoruz" şeklinde ifadelerin bulunduğu resimleri AA muhabirine göstererek saldırıların bitmesi temennisinde bulundu.
Sur kentine bağlı Bazuriye'den gelen 10 yaşındaki Alin de en çok okulunu ve evini özlediğini, bir an önce geri dönmek istediğini ifade etti.
PODCASTTÜMÜNÜ GÖR
