Esra Tekin
06 gusht 2026•Përditësim: 06 gusht 2026
Partia në pushtet e Turqisë, Partia për Drejtësi dhe Zhvillim (AK Parti), njoftoi të mërkurën se Projektligji për Forcimin e Solidaritetit Kombëtar dhe Integrimit Social i është dorëzuar parlamentit me nënshkrimet e afro 360 deputetëve, raporton Anadolu.
Propozimi me 12 nene synon të krijojë një kuadër ligjor për fazën e ardhshme të iniciativës “Turqi pa terror”, një përpjekje kombëtare që po zhvillohet që nga viti i kaluar.
Sipas kryetarit të Grupit Parlamentar të AK Partisë, Abdullah Guler, ligji do të fillojë të zbatohet vetëm pasi institucionet e sigurisë të konfirmojnë se organizata terroriste PKK/KCK dhe të gjitha strukturat e lidhura me të kanë përfunduar aktivitetet e tyre, kanë shpërbërë praninë organizative dhe kanë dorëzuar armët dhe municionet nën kontrollin e tyre.
Ky konfirmim do të duhet gjithashtu të mbështetet nga një vendim i Këshillit të Sigurisë Kombëtare, i publikuar në Gazetën Zyrtare.
Projektligji përfshin disa vepra penale të lidhura me terrorizmin, përfshirë krijimin ose drejtimin e një organizate terroriste, anëtarësimin në një grup terrorist, ndihmën e vetëdijshme ndaj grupeve të tilla, propagandën dhe disa vepra penale për financimin e terrorizmit.
Ai gjithashtu parashikon masa për shtyrjen me kushte të hetimeve, proceseve gjyqësore dhe ekzekutimit të dënimeve me burgim.
Guler theksoi se vepra penale e vrasjes me dashje nuk përfshihet në propozim.
Hetimet dhe ndjekjet penale lidhur me veprat e kryera para vitit 2005, të cilat dënohen me burgim të përjetshëm ose burgim të përjetshëm të rënduar, gjithashtu janë jashtë fushës së projektligjit. Ai paralajmëroi kundër interpretimeve mashtruese dhe tha se përjashtimet janë përcaktuar qartë në tekst.
Personat që përfitojnë nga masat e propozuara do të monitorohen përmes një sistemi të posaçëm.
Nëse ata kryejnë vepër tjetër penale ose rikthehen në aktivitetet e organizatës, vendimi për pezullim mund të anulohet.
- Parandalimi i dhunës së përsëritur
Guler tha se qëllimi nuk është vetëm krijimi i një rregullimi ligjor, por edhe mbështetja e riintegrimit shoqëror, nxitja e përshtatjes së individëve me jetën civile dhe parandalimi i përfshirjes së sërishme në dhunë.
Propozimi parasheh gjithashtu krijimin e një këshilli të posaçëm përgjegjës për zbatimin, vlerësimin dhe ndjekjen e procesit.
Përveç kësaj, parlamenti do të krijojë një komision monitorimi për të mbikëqyrur procesin.
Ministritë përkatëse do të rregullojnë regjistrimin dhe trajtimin e armëve, municioneve dhe materialeve të tjera të dorëzuara.
Guler shtoi se më vonë mund të ndërmerren masa të tjera ligjore ose administrative nëse do të jetë e nevojshme. Ai tha se projektligji aktual duhet të shihet si fazë e një procesi më të gjerë dhe se gjatë zbatimit mund të lindin nevoja të reja.
Ai gjithashtu theksoi se propozimi nuk do të cenojë të drejtat e viktimave, veteranëve ose familjeve të personave të vrarë në sulmet terroriste.
Sipas Gulerit, qëllimi kryesor është largimi i terrorizmit dhe dhunës së armatosur nga Turqia, forcimi i paqes dhe kohezionit shoqëror dhe sigurimi që kërkesat politike të shprehen përmes mjeteve demokratike dhe ligjore.
Guler pranoi se projektligji mund të ketë mangësi dhe tha se autorët e tij janë të hapur ndaj kontributeve konstruktive nga partitë e tjera politike. Ai bëri thirrje për bashkëpunim të sinqertë dhe paralajmëroi kundër qasjeve që synojnë pengimin ose dobësimin e procesit.
Komisioni i Drejtësisë i parlamentit pritet të fillojë së shpejti shqyrtimin e propozimit.
Guler tha se numri i personave që mund të përfitojnë përfundimisht nuk mund të përcaktohet ende, pasi zbatimi varet nga konfirmimi zyrtar i çarmatimit dhe shpërbërjes. Ai shtoi se procesi do të zhvillohet gradualisht dhe nuk duhet të reduktohet në hamendësime mbi numrat.
Projektligji nuk përfshin një status të veçantë ligjor për liderin e burgosur të organizatës terroriste PKK, Abdullah Ocalan.
Guler tha se çështje si kushtet e burgimit, kërkesat për takime familjare dhe vizitat e mundshme nga akademikë ose gazetarë mund të trajtohen përmes vendimeve administrative, pa pasur nevojë për një ligj të veçantë.
