Selfinaz Birinci, e cila jeton në lagjen Duzkoy të Trabzonit, Turqi, sfidon kohën me gjilpërat e saj të thurjes, të cilat nuk i lë kurrë nga dora, dhe fiton zemrat duke ua dhuruar produktet që prodhon atyre përreth saj, transmeton Anadolu.
Birinci, e cila humbi burrin e saj në moshë të re dhe rriti nëntë fëmijë e vetme, thur produkte tradicionale të endura me dorë, kryesisht kordon, si dhe çorape, geta, çanta dhe sende të ndryshme dekorative.
Pas përfundimit të punëve të përditshme, Birinci krijon dizajne imagjinative me fije shumëngjyrëshe, duke kaluar një pjesë të madhe të ditës së saj duke përgatitur dhurata për mysafirët, të porsalindurit dhe çiftet që martohen.
Birinci, e cila ka fituar dashurinë e atyre përreth saj me sjelljen dhe bisedat e saj të gëzuara, dhe e cila ka 62 nipër e mbesa, tha për Anadolu se pas humbjes së burrit të saj, ajo punoi në blegtori dhe bujqësi për vite me radhë për t'u siguruar që fëmijët e saj të mos ndiheshin të privuar.
Së pari, duke deklaruar se u përball me vështirësi dhe nuk u ankua kurrë, ajo tha: "Zoti na dha guxim, forcë dhe fuqi; ne punuam, i kthyem vështirësitë në jetesë. Unë isha 35-vjeçe, bashkëshorti im ishte 40-vjeç dhe ai vdiq. Nuk kam lënë kurrë asnjë nga fëmijët e mi të vuajë nga uria ose varfëria. Zoti u dhëntë të gjithëve jetë të gjatë dhe të begatë".
"Mendja e një personi përtac ndalet"
Birinci, e cila shpjegoi se fillimisht filloi të thurte me sandale dhe çorape leshi, theksoi: "Askush nuk m'i mësoi këto; thurra çfarëdo që më vinte ndërmend. Mendja ime i krijoi dhe unë i bëra. Thurra kordona, gjeta rruaza dhe bëra gjëra me to. Ne thurrëm dhe vishnim çorape leshi, kështu u mësova të thurja. U dhashë dhurata të gjithëve në këtë fshat. U dhashë çorape, dhashë kordona të thurura, dhashë çanta. Do të fitoj meritë. Nuk i jap për para, edhe nëse do të ofronin para, nuk do t'i pranoja. Kam një pagë mujore, ia dal mbanë. Vajza ime këtu blen fillin. Ajo sjell rruaza, xixa, gjithçka".
Birinci deklaroi se ajo gjithashtu dekoron dhe krijon produkte të reja nga materialet e hedhura në shtëpi duke përdorur thurjen.
Duke theksuar se është gjithmonë mirënjohëse për shëndetin e saj, Birinci tha: "Falënderoj Zotin për gjendjen time aktuale. Sytë e mi shohin, por dëgjimi im nuk është shumë i mirë. Vajzat e mia më çojnë te mjeku. Jam mirë për moshën time. Shkoj në ara, mbjell misër, kultivoj lakër. I bëj këto gjëra gradualisht. Nuk mund të rri duarkryq. Ata që janë duarkryq humbasin mendjen dhe jetesën. Duhet të punosh".
